Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z 16 czerwca 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło skarżącemu umorzenia jego zaległości podatkowych z tytułu podatku od nieruchomości za 2020 r., wraz z odsetkami.
Skarżący, występując ze skargą na opisana wyżej decyzję, zwrócił się do Sądu o jej uchylenie, uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Skarga została podpisana przez osobę określająca się jako pełniąca obowiązki dyrektora skarżącego podmiotu.
Przewodniczący Wydziału I, zarządzeniem z 9 sierpnia 2021 r., wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych jego skargi, poprzez przedłożenie dokumentu, bądź też jego uwierzytelnionego odpisu, z którego wynikałoby umocowanie osoby która podpisała skargę do dokonania tego rodzaju czynności, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone skarżącemu 13 sierpnia 2021 r. Termin do usunięcia braku formalnego skargi upływał z dniem 20 sierpnia 2021 r. Brak nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
W myśl zaś art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że nieprzedłożenie w postępowaniu przed sądem administracyjnym dokumentu z którego wynikałoby umocowanie do podpisania skargi w imieniu skarżącego podmiotu, stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 P.p.s.a. Jeżeli jednak we właściwym (siedmiodniowym) terminie brak ten nie zostanie uzupełniony, to wówczas skarga podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarżący nie załączył do skargi dokumentu z którego wynikałoby umocowanie osoby, której podpis widnieje na skardze, do dokonania tej czynności, co wobec treści art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., należało potraktować jako brak formalny skargi, podlegający uzupełnieniu na wezwanie sądu. Wezwanie w tym przedmiocie zostało skierowane do strony, jednakże omawiany brak jej skargi nie został uzupełniony. W tej sytuacji skarga podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe Sąd, kierując się treścią art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. odrzucił skargę.