Uzasadnienie
T. S. występując o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez ustanowienie dla niej adwokata, złożyła oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, z którego wynika, że prowadzi ona jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymując się z emerytury, która obecnie, po uwzględnieniu kwot potrącanych w związku z prowadzonym wobec niej postępowaniem egzekucyjnym, wynosi 838,94 zł.
Z przedmiotowego oświadczenia wynika również, że skarżąca nie posiada żadnego majątku. Z jej oświadczenia, złożonego w sprawie o sygn. I SA/Rz 1147/12 wynika zaś, że w dniu 8 stycznia 2013 r. darowała siostrze należący do niej dom, natomiast dom po rodzicach wchodzi do masy spadkowej, do której prawa rości sobie sześć osób.
Jeżeli chodzi o ponoszone wydatki, to ze złożonego w niniejszej sprawie oświadczenia wynika, że na prąd wydaje miesięcznie 72,10 zł, gaz 50 zł, a na leki 103,73 zł.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 31 lipca 2015 r., sygn. I SA/Rz 469/15, skarżąca została zwolniona od kosztów sądowych w całości.
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Jak wynika z powołanego wyżej przepisu, prawa pomocy zasadnie może domagać się osoba, w przypadku której partycypowanie w kosztach postępowania wiązałoby się z pozbawieniem jej środków koniecznego utrzymania. Z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, w której skarżąca pobierająca niewielką emeryturę, ma częściowo zajęte świadczenie, w związku z tym sfinansowanie przez nią skorzystania z usług zawodowego pełnomocnika przekracza zakres jej możliwości finansowych.
Na marginesie niniejszych rozważań dodać należy, że wniosek skarżącej podlega rozpoznaniu jako wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż korzysta ona już ze zwolnienia z kosztów sądowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.