Uzasadnienie
Skarżąca wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonych przez nią oświadczeń o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że prowadzi ona jednoosobowe gospodarstwo domowe, będąc osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku.
Deklarując składniki zgromadzonego majątku skarżąca wymieniła jedynie dom o pow. 180 m2, zaznaczając jednakże, że nieruchomość ta została zajęta w postępowaniu egzekucyjnym.
Jeżeli chodzi o ponoszone wydatki, to skarżąca przedłożyła kopie rachunków za media, wraz z wezwaniami do zapłaty i kopiami dokumentów wskazujących na zamiar rozwiązania umów przez dostawców tychże mediów, z uwagi na nieterminowe regulowanie należności.
Odnośnie wyżej wymienionych wydatków skarżąca zadeklarowała, że dotychczas finansowała je, korzystając z pożyczek i kredytów. Obecnie zaś, w związku z niespłacaniem tych zobowiązań, pożyczkodawcy wszczęli wobec niej postępowania, mające na celu wyegzekwowanie swoich wierzytelności.
Skarżąca aktualnie, jak podała w oświadczeniu, korzysta z pomocy rodziny i osób trzecich, a wielkość tej pomocy określiła na kwotę 500 zł miesięcznie.
Wpis od skargi kasacyjnej wynosi 989 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze brzmienie zacytowanego wyżej przepisu oraz sytuację materialną skarżącej, która nie posiada aktualnie stałego źródła dochodu, a także rodzaj i wysokość jej wymagalnych zobowiązań (wynikających z zaciągniętych pożyczek i kredytów oraz nieuregulowanych rachunków za media), stwierdzić należy, że uiszczenie kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie, które sprowadzają się w praktyce do wpisu od skargi kasacyjnej, pozostaje poza zakresem jej możliwości finansowych. W tej sytuacji zasadnym jest zwolnienie jej od przedmiotowych kosztów.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.