Uzasadnienie
Zarządzeniem Sędziego I z dnia 20 października 2009r., skarżąca M.M., po tym jak postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2009r. odmówiono jej przyznania prawa pomocy, została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego, od opisanej w sentencji postanowienia skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to doręczone zostało skarżącej w dniu 26 października 2009r. jednakże do chwili obecnej nie uiszczono wpisu w przedmiotowej sprawie. Natomiast pismem z dnia 30 października 2009r. skarżąca, w odpowiedzi na wezwanie, wniosła o przedłużenie jej terminu do wpłaty wpisu.
Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej ustawą – sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma od którego nie zostanie uiszczona opłata, a skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Jak wynika z przepisu art. 84 ustawy, przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony. Przepis ten, regulujący możliwość przedłużenia terminu, nie odnosi się jednak do terminu, którego przedłużenia domaga się strona. Terminem sądowym jest bowiem zgodnie z przepisem art. 82 ustawy, termin wyznaczony przez sąd lub przewodniczącego, co nie dotyczy terminów ustawowych, więc takich, które są wyszczególnione wprost w ustawie i nie mogą być ani przez przewodniczącego, ani przez sąd skracane lub przedłużane. Do takiego właśnie terminu ustawowego należy siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym do uiszczenia należnego od skargi wpisu. Nie może on zatem zostać przedłużony, bez względu na okoliczności.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy, postanowił jak w sentencji.