Uzasadnienie
Skarżąca A.W. w związku z odrzuceniem jej skargi na decyzję opisaną w sentencji niniejszego postanowienia postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 marca 2011 r., sygn. I SA/Rz 149/11, zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata. Prawo pomocy zostało skarżącej przyznane w zakresie jej wniosku postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2011r., sygn. akt: I SA/Rz 149/11. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w R., na pełnomocnika skarżącej wyznaczony został adwokat P.W. Pełnomocnik sporządził skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, uwzględnioną przez Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie z dnia 9 sierpnia 2011r., sygn. II GSK 1415/11), a w piśmie z dnia 8 grudnia 2011 r. zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w skrócie zwanej P.p.s.a., wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z przepisem § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz.1348 ze zm.) stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w II instancji wynoszą: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Należne pełnomocnikowi w tej sprawie wynagrodzenie wynosić powinno 75% stawki minimalnej w wysokości 240 zł, (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) czyli kwotę 180 zł i być podwyższone o kwotę 41,40 zł stanowiącą podatek od towarów i usług – w związku z treścią § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia.
Z wyżej przytoczonych powodów na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.