Uzasadnienie
Z.G. wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwiema małoletnimi córkami. Rodzina aktualnie nie osiąga żadnych dochodów, gdyż skarżący jest osobą bezrobotną.
Jeżeli chodzi o zgromadzony majątek to w przedmiotowym oświadczeniu zadeklarowano: samochód osobowy marki VW Tuareg (zakup w kredycie na 7 lat) oraz dom o pow. 177 m2.
W dodatkowych oświadczeniach o stanie majątkowym skarżący wyjaśnił ponadto, że jego małżonka również jest osobą bezrobotną. Z tego względu on i jego rodzina utrzymują się dzięki pomocy rodziny. I tak, co miesiąc skarżący otrzymuje on swojego brata z Niemiec po 700 EURO, od drugiego z braci po 1 000 zł miesięcznie, od rodziców pomoc materialną w postaci żywności. Do tego skarżący pobiera zasiłek dla bezrobotnych. Wystąpił też o przyznanie zasiłku rodzinnego na dzieci, nie otrzymał jednak jeszcze decyzji w tej sprawie.
Przedkładając listę wydatków ponoszonych w jego gospodarstwie domowym skarżący wymienił następujące pozycje: prąd, internet, kredyt samochodowy – 1 422,02 zł miesięcznie, gaz – ok 262 zł za dwa miesiące, kanalizacja - 142,28 miesięcznie, koszty korzystania z telefonów – 431,53 zł miesięcznie, koszty utrzymania samochodu – 500 zł miesięcznie, zakup opału – 3 000 zł na rok.
Skarżący nadmienił także, że z powodu brak u środków zawiesił spłatę kredytu hipotecznego. Nie korzysta także z pomocy społecznej.
Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 100 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270, ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Istnienie przesłanek koniecznych do uwzględnienia wniosku strony wymaga więc porównania wysokości tychże kosztów z wysokością dochodów wnioskodawcy i jego domowników, a także ich stanem majątkowym, w oparciu o informacje wynikające ze złożonych oświadczeń.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że partycypowanie chociażby w najmniejszym stopniu w kosztach sądowych związanych z niniejszą sprawą pozbawiłoby skarżącego i jego domowników środków koniecznego utrzymania. Ocena taka wynika przede wszystkim z faktu, że koszty te nie są wygórowane – wpis od skargi w niniejszej sprawie odpowiada wysokości najniższego wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wynosi 100 zł, ponadto skarżący i jego małżonka, chociaż osiągają niskie dochody (zasiłek dla bezrobotnych skarżącego) otrzymują comiesięcznie pomoc materialna od rodziny o wartości ok 4 000 zł (700 EURO oraz 1 000 zł), nie licząc pomocy rzeczowej.
Niezależnie od powyższego w tym miejscu należy podkreślić, że skarżący, utrzymując się, zgodnie z oświadczeniem, jedynie z zasiłku dla bezrobotnych, korzysta z wysokiej klasy samochodu, spłacając w dodatku na bieżąco kredyt zaciągnięty na jego zakup. Tymczasem przedmiotowe wydatki nie korzystają z pierwszeństwa zaspokojenia przed należnościami publicznoprawnymi, do których zaliczają się koszty sądowe, dlatego też przyznanie mu w tej sytuacji pełnego dofinansowania ze środków publicznych, na pokrycie kosztów sądowych byłoby niezasadne.
Mając jednakże na uwadze, że skarżący jest stroną w 21 sprawach, zawisłych przed tutejszym sądem, uiszczenie kosztów sądowych w każdej z nich w pełnej wysokości byłoby aktualnie dla niego znacznym obciążeniem. Z tego też względu zwolniono go od kosztów sądowych związanych z niniejszą sprawą w ½ części.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.