Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...]lutego 2010r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w J. ustalił H.T. podatek od nabycia praw do spadku po zmarłej B.T. w wysokości 828 zł.
W decyzji powyższej zawarte zostało między innymi pouczenie o prawie wniesienia od niej odwołania do Dyrektora Izby Skarbowej w R., za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w J., w terminie 14 dni od dnia otrzymania tejże decyzji.
Decyzja powyższa doręczona została H.T. w dniu 2 marca 2010r., natomiast w dniu 11 maja 2010r. H.T. złożył od niej – w siedzibie Urzędu Skarbowego w J. – odwołanie.
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2010r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w R. stwierdził, że przedmiotowe odwołanie wniesione zostało z uchybieniem terminu do jego wniesienia określonym w art. 223 § 2 pkt. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr. 8 poz. 60 z 2005r. z późn. zm./.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w R. wskazał, że skoro decyzja organu I instancji z dnia [...] lutego 2010r. doręczona została H.T. w dniu 2 marca 2010r., to termin do wniesienia od niej odwołania upływał z dniem 16 marca 2010r., a więc odwołanie zostało niewątpliwie wniesione po terminie.
Podatnik H.T. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. skargę na opisane wyżej postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w R..
W skardze tej zarzucił, że stosowanie przepisów Ordynacji podatkowej jest nieuzasadnione, bo sprawy dotyczące poboru podatku od spadku reguluje odrębna ustawa o podatku od spadków i darowizn. Podniósł, że organy mylnie interpretują i stosują przepisy dotyczące daty powstania obowiązku podatkowego. Przytoczył także szereg zarzutów i stwierdzeń dotyczących postanowienia organu zapadłego w innej sprawie.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w R. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Rozpoznając wniesioną skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153 poz. 1269 z późn. zm./ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działania organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Dokonując takiej kontroli sąd administracyjny ocenia zgodność aktów /między innymi postanowień/ wydawanych przez te organy z przepisami prawa materialnego i procesowego. W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm./ - powoływanej dalej jako ppsa - ustawodawca zakreślił ramy tej kontroli poprzez wskazanie, że sąd administracyjny I instancji rozstrzyga " w granicach danej sprawy" i nie jest przy tym związany ani zarzutami podniesionym w skardze do sądu, ani zawartymi w niej wnioskami, ani też podstawą prawną powołaną w tej skardze /art. 134/.
Rozstrzyganie w granicach danej sprawy oznacza, że sąd kontroluje rozstrzygnięcie organu administracji publicznej jakie zapadło w tej sprawie i zostało zaskarżone; na podstawie art. 135 ppsa kontroluje także inne, niezaskarżone akty zapadłe w danej sprawie, jeżeli jest to niezbędne do końcowego załatwienia sprawy.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia i kontroli tut. Sądu, jest rozstrzygnięcie procesowe organu, a mianowicie omówione wyżej postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia [...] lipca 2010r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji z dnia [...] lutego 2010r.
W związku z powyższym, przede wszystkim zauważyć należy, że w przedmiotowej decyzji organu I instancji zawarte zostało prawidłowe pouczenie - zgodne z art. 223 § 1 i art. 220 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 8 poz. 60 z 2005r. z późn. zm./ - powoływanej dalej jako Ordynacja podatkowa - co do trybu i terminu wniesienia odwołania tj. do organu odwoławczego za pośrednictwem organu I instancji, w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji.
Jak wskazano wyżej, przedmiotowa decyzja organu I instancji z dnia [...] lutego 2010r. doręczona została H.T. w dniu 2 marca 2010r. a więc termin do wniesienia odwołania upływał z dniem 16 marca 2010r., natomiast odwołanie wniesione zostało w dniu 12 maja 2010r. / złożone osobiście w organie I instancji/.
Zgodnie z art. 228 § 1 w związku z art. 220 § 2 Ordynacji podatkowej, organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, a skoro odwołanie wniesione zostało niewątpliwie po upływie terminu określonego ustawowo, to organ odwoławczy zasadnie wydał postanowienie stwierdzające uchybienie temuż terminowi.
W uwzględnieniu naprowadzonych wyżej okoliczności, zaskarżone postanowienie jest zgodne z obowiązującymi przepisami i wobec powyższego skarga, jako nieuzasadniona, podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ppsa.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu /tj. zastępstwa procesowego przez wyznaczonego pełnomocnika – adwokata – orzeczono na podstawie § 18 ust. 1 pkt.1 lit. c w związku z § 2 ust.3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu /Dz.U. nr 163 poz. 1348 z późn. zm./.