Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji określającą skarżącemu A.G. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za sierpień 2007r. w kwocie 8 619 zł.
Wraz ze skargą na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący skierował wniosek o wstrzymanie jej wykonania uzasadniając, iż natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby pozbawieniem go płynności finansowej, a co za tym idzie koniecznością zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej i tym samym pozbawieniem rodziny źródła utrzymania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi, może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem nie mającym zastosowania w niniejszej sprawie.
Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest zatem uprawdopodobnienie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody na skutek wykonania nieprawomocnej jeszcze decyzji. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. W tym zakresie Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane w postanowieniach z 7 kwietnia 2005 r. II OZ 201/2005 i 13 grudnia 2004 FZ 496/2004 (zamieszczone w systemie informatycznym "Lex polonica").
Wnioskodawca w niniejszej sprawie poprzestał na złożeniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wraz z krótkim uzasadnieniem, w którym w sposób ogólnikowy powołane zostały pewne hipotetyczne zagrożenia mogące towarzyszyć egzekucji należności, bez szczegółowego odniesienia się do obecnej sytuacji finansowej skarżącego.
Zdaniem Sądu okoliczności podane we wniosku nie przesądzają o istnieniu niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków a ogólnikowość twierdzeń Skarżącego nie pozwala na ocenę wpływu decyzji organów podatkowych na jego obecną sytuację. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem sądów administracyjnych wyrażonym w postanowieniu NSA z dnia 2 czerwca 2004 r. sygn. FZ 65/04 (niepubl.), uzasadnienie wniosku o wstrzymanie powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że jego uwzględnienie jest uzasadnione. Tymczasem podatnik powołuje pewne ogólne zagrożenia nie wskazując w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynie na konkretyzację tychże zagrożeń w obecnej sytuacji faktycznej Skarżącego. Tym samym nie sposób, w oparciu o podane we wniosku informacje, ocenić rzeczywistych skutków wykonania zaskarżonej decyzji.
Istotnym jest, iż w złożonym do akt sprawy oświadczeniu, Skarżący zadeklarował posiadanie oszczędności pieniężnych w wysokości przystającej do całości określonego za rok 2007 zobowiązania podatkowego a zatem Sąd - zważywszy, iż w razie uzyskania korzystnego dla siebie rozstrzygnięcia, Skarżący będzie mógł domagać się zwrotu spełnionego świadczenia pieniężnego w trybie prawem przewidzianym - nie dopatrzył się okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia podatnikowi znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci pozbawienia majątku trwałego czy groźby zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, tym bardziej iż podatnik nie powołał żadnych szczególnych okoliczności, z których wynikałoby, iż wyegzekwowanie należności w chwili obecnej może doprowadzić do powstania tychże skutków.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.