Uzasadnienie
J.D. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 26 kwietnia 2012r., sygn. akt I SA/Rz 186/12 oddalającym jego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.
W piśmie z dnia 22 lipca 2014r. skarżący wniósł o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania z uwagi na uchylenie przez Dyrektora Izby Skarbowej własnej decyzji ostatecznej z dnia [...] lipca 2009r. nr [...] oraz decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] marca 2008r. nr [...]. Skarżący podniósł, że skarga na dzień jej złożenia była w pełni uzasadniona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w zważył, co następuje
W myśl przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) - dalej: P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W niniejszej sprawie, z pisma skarżącego wynika, że z uwagi na uchylenie przez Dyrektora Izby Skarbowej własnej decyzji ostatecznej i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, wydanych w postępowaniu w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów – którego wznowienia domagał się skarżący w niniejszej sprawie - nie jest on zainteresowany podtrzymaniem skargi. Z powyższych względów, Sąd uznał, że skarżący cofa wniesioną w niniejszej sprawie skargę.
W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi o których mowa w przepisie art. 60 P.p.s.a.
Mając na względzie powyższe, Sąd uznając cofnięcie za dopuszczalne, orzekł na mocy art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym stronie zwraca się z urzędu cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.