Uzasadnienie
Skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie. Ze złożonego przez niego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, a źródłem ich utrzymania jest pobierane przez niego świadczenie przedemerytalne oraz dochód z rolnictwa, z których to tytułów uzyskuje miesięcznie odpowiednio: 850 zł i 650 zł. Żona skarżącego, jak wynika z treści oświadczenia, jest osobą bezrobotną, nieuzyskującą żadnych dochodów.
Deklarując składniki posiadanego majątku skarżący wymienił jedynie dom o pow. ok 100 m2 i wartości 200 000 zł oraz nieruchomość rolną o areale 1 ha i wartości 15 000 zł.
Jeżeli chodzi o ponoszone wydatki to skarżący podał, że za gaz płaci miesięcznie 80 zł, za prąd 200 zł. Oprócz tego spłaca kredyt, którego miesięczna rata wynosi 300 zł.
W związku z niepełnym przedstawieniem sytuacji majątkowej, zarządzeniem z dnia 2 września 2016 r., wezwano skarżącego do złożenia dodatkowego oświadczenia i odpowiednich dokumentów źródłowych, dotyczących w szczególności ponoszonych w jego gospodarstwie domowym wydatków bytowych, tj. ich rodzaju i wysokości. Wezwanie w tym przedmiocie doręczono skarżącemu w dniu 6 września 2016 r., jednakże nie ustosunkował się on do niego w jakikolwiek sposób.
Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 200 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Poprzez wykazanie okoliczności, o których mowa w powołanym wyżej przepisie, należy rozumieć złożenie pełnego, jasnego i wiarygodnego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowych, a na wezwanie także dodatkowego oświadczenia i odpowiednich dokumentów źródłowych, wyjaśniających wszelkie rozbieżności i wątpliwości w tym zakresie.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w niniejszym przypadku nie sposób jest przyjąć, iż skarżący wykazał spełnienie przez siebie przesłanek uzyskania prawa pomocy, gdyż jego pierwotne oświadczenie, złożone na urzędowym formularzu jest niepełne, zaś wezwanie do uzupełnienia jego braków (dodatkowe oświadczenie) skarżący zignorował, nie ustosunkowując się do niego. W tej sytuacji brak jest podstaw do uwzględnienia jego wniosku.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.