Uzasadnienie
Pismem nadanym 6 sierpnia 2021 r. K.K. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...], stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2014 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 13 września 2021 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka z przedmiotowym wezwaniem została doręczona skarżącemu 16 września 2021 r. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie miał na uwadze, co następuje.
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Skarga jest pismem wszczynającym postępowanie w myśl art. 230 § 2 P.p.s.a.
Stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a tego artykułu, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.
W związku z faktem, że w przedmiotowej sprawie skarga nie została opłacona, skarżący został wezwany do uzupełnienia braku fiskalnego. Przesyłka z powyższym wezwaniem została doręczona skarżącemu 16 września 2021 r., zatem ostatnim dniem na uiszczenie wpisu sądowego był 23 września 2021 r. Mimo upływu terminu, skarga nie została opłacona.
W związku z powyższym, Sąd był zobligowany orzec jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a.