Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowiez 6 lutego 2007 r., sygn. akt I SA/Rz 674/06

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Skład
Przewodniczący NSA Maria Piórkowska Sędziowie Asesor Małgorzata Niedobylska /spr./ WSA Barbara Stukan-Pytlowany
sekr. sąd. Beata Janczewska protokolant
Rozpoznanie
w Wydziale I Finansowym w dniu 6 lutego 2007r.
Sprawa
sprawy ze skargi A. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - oddala skargę -

Uzasadnienie

Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją z dnia [...] czerwca 2006r. nr [...] orzekł o odpowiedzialności podatkowej płatnika - Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Ł., A. L. - za pobrany a nie wpłacony podatek od towarów i usług za miesiąc luty 2005r. z tytułu dokonanej w trybie egzekucji dostawy towarów będących własnością Przedsiębiorstwa "A" S.A. oraz określił wysokość pobranego a nie wpłaconego podatku na kwotę 35 380 zł. W toku kontroli podatkowej w zakresie prawidłowości i rzetelności rozliczania podatku od towarów i usług w Przedsiębiorstwie "A" S.A. za okresy od lutego do czerwca 2005r. ujawniono, iż Komornik przy Sądzie Rejonowym w Ł., przeprowadzając w trybie egzekucji, sprzedaż towarów będących własnością Spółki "A" S.A., występując w roli płatnika, nie odprowadził należnego od dokonanych transakcji podatku VAT.

Decyzja wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie jej zaskarżenia, została doręczona adresatowi - Komornikowi przy Sądzie Rejonowym w Ł. w dniu 14 czerwca 2006r. W dniu 29 czerwca 2006r. wniósł on odwołanie od powyższej decyzji, do Dyrektora Izby Skarbowej.

Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] września 2006r. nr [...] stwierdził uchybienie przez odwołującego się terminowi do wniesienia odwołania uzasadniając, iż przedmiotowe odwołanie zostało wniesione jeden dzień po upływie 14 - dniowego, ustawowego terminu do jego wniesienia.

Skargę na powyższe postanowienie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie komornik A. L. wnosząc o jego uchylenie bądź zmianę oraz zarzucając, iż zostało ono wydane z rażącym naruszeniem prawa. Zdaniem skarżącego, Dyrektor Izby Skarbowej błędnie określił termin ustawowy przysługujący do wniesienia odwołania pomijając fakt, iż następnym dniem po którym adresat otrzymał decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego był dzień ustawowo wolny od pracy.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podniósł, iż zgodnie z art. 223§2 pkt 1 Ordynacji Podatkowej, 14- dniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji doręczonej skarżącemu w dniu [...] czerwca 2006r. upływał w dniu 28 czerwca 2006r. i nieuzasadniony jest zarzut skargi, iż należało go przedłużyć ze względu na fakt, iż dzień 15 czerwca 2006r. był dniem wolnym od pracy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2001r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) i art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), określanej dalej jako p.p.s.a., Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem i nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W art. 12 §1-5 OP unormowane zostały sposoby obliczania terminów postępowania podatkowego, wyznaczonych jako przedział czasowy, określony za pomocą dni, tygodni, miesięcy lub lat. Punktem wyjścia do liczenia terminu wyznaczonego w dniach, o czym mowa w § 1 art. 12, jest przyjęcie założenia, że w przypadku, gdy początek terminu tak określonego wyznacza pewne zdarzenie, to przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie to nastąpiło. Bieg takiego terminu rozpoczyna się dnia następnego po dniu zdarzenia, a kończy z upływem ostatniego z wyznaczonych dni, tj. z upływem godziny 24.00 tego dnia, z zastrzeżeniem § 5 art. 12, który może przedłużyć ten okres, gdy ostatni dzień przypada na sobotę lub dzień wolny od pracy. W orzecznictwie powstałym na gruncie ordynacji podatkowej w brzmieniu sprzed dnia 1 stycznia 2003 r., zwrócono uwagę na to, że zastrzeżenie odnosi się tylko do ostatniego dnia terminu, a nie jego rozpoczęcia.

W wyroku z dnia 24 września 1999 r., I SA/Lu 622/98 (teza opubl. w: A. Bącal, B. Dauter: Ordynacja podatkowa w orzecznictwie sądowym,,,Prawo podatkowe", s. 276) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zgodnie z art. 161 § 1 OP bieg terminu otwiera się następnego dnia od dnia, w którym nastąpiło określone zdarzenie, przy czym żadnego wpływu na początek biegu terminu nie ma okoliczność, że przypada on na wolną sobotę lub inny dzień wolny od pracy. Okoliczność ta ma znaczenie wyłącznie przy obliczaniu ostatniego dnia terminu (komentarz do art. 12 Op Małgorzata Niezgódka-Medek, zamieszczony w systemie informatycznym "Lex polonica").

W związku z powyższym zarzut skarżącego, dotyczący wadliwości obliczania terminu do wniesienia odwołania od Decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego, należy uznać za bezpodstawny. Przedmiotowa decyzja została skarżącemu doręczona [...] czerwca 2006r. z prawidłowym pouczeniem co do trybu i terminu jej zaskarżenia. Pomimo pouczenia, odwołanie od wymienionej decyzji złożone zostało w 15 dniu po jej doręczeniu tj. z uchybieniem ustawowego terminu. W tej sytuacji należy uznać, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej odpowiada prawu.

Biorąc powyższe pod uwagę sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.