Uzasadnienie
Skarżący T. Z. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku powołał się na swoją sytuację majątkową. Wskazał, iż podstawę jego utrzymania stanowi renta w wysokości 722zł (brutto) miesięcznie z której jednak po potrąceniu ściąganych przez organy egzekucyjne rat alimentacyjnych pozostaje mu kwota 259zł.
Prawo pomocy udzielane jest stronie na której ciąży obowiązek poniesienia kosztów sądowych, a zasadność takiego wniosku rozpatrywana jest z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych jakie strona musi ponieść w tym konkretnym postępowaniu sądowym i jej możliwości finansowych. Dlatego przepis art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - powoływanej dalej w skrócie jako p.p.s.a.), przewiduje przyznanie prawa pomocy: 1. w zakresie całkowitym - gdy osoba starająca się o zwolnienie wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, 2. w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przepisy powoływanej ustawy różnicują przesłanki przyznania prawa pomocy, m. in. od zakresu tej pomocy.
W niniejszej sprawie uznano, że skarżący wykazał przesłanki do zastosowania w jego przypadku prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Przemawia za tym analiza sytuacji materialnej przedstawiona we wniosku PPF. Wynika z niego, iż skarżący utrzymuje się jedynie z niewysokiej renty w wysokości około 720zł miesięcznie, z której potrącane są alimenty w wysokości 300zł miesięcznie. Biorąc pod uwagę wysokość dochodów skarżącego, należy uznać, iż poniesienie pełnych kosztów postępowania nie obyłoby się bez uszczerbku jego koniecznego utrzymania a zatem zachodzi w sprawie konieczność zwolnienia go od tychże kosztów.
Z powyższych przyczyn, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.