Uzasadnienie
Dyrektor Izby decyzją z dnia (...) maja 2012 r., nr (...) utrzymał w mocy własną decyzję z dnia (...) stycznia 2012 r., nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia (...) kwietnia 2007 r., nr (...), orzekającej o odpowiedzialności B. W. – solidarnie ze spółką z o.o. "A" z siedzibą w R. – za zaległości w podatku od towarów i usług w kwocie 113 449,60 zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę w kwocie 43 370 zł.
Skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) maja 2012 r. wniosła B. W., jednakże z uwagi na to, że przedmiotowa skarga nie została podpisana, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 31 lipca 2012 r., doręczonym skarżącej w dniu 16 sierpnia 2012 r., została ona wezwana do uzupełnienia tego braku formalnego, poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego orginału skargi, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W dniu 23 sierpnia 2012 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżąca zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy oraz wydłużenie terminu na dostarczenie odpisu skargi, gdyż - jak podała - z przyczyn technicznych nie jest w stanie złożyć tego odpisu w zakreślonym terminie. Skarżąca zaznaczyła także, że z uwagi na chorobę dzieci i związaną z tym konieczność zapewnienia im opieki, nie jest w stanie przyjechać do Sądu i podpisać złożonej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej: p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W myśl natomiast art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W sytuacji natomiast niezachowania wymogów formalnych, uniemożliwiających nadanie pismu prawidłowego biegu, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). W przypadku skarg, nieuzupełnienie braków formalnych w ustawowym, siedmiodniowym terminie do dokonania tej czynności, skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie termin do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez jej podpisanie lub dostarczenie podpisanego orginału skargi, upłynął z dniem 23 sierpnia 2012 r. Skarżąca w tym właśnie dniu nadała w urzędzie pocztowym pismo zawierające między innymi wniosek o przedłużenie terminu do uzupełnienia wyżej wymienionego braku. W tym miejscu należy jednak podkreślić, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym, wynikającym z art. 49 § 1 p.p.s.a, a zgodnie z art. 84 p.p.s.a. przedłużanie terminów możliwe jest jedynie w przypadku, gdy są to terminy sądowe. Art. 84 p.p.s.a. stanowi bowiem, że przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony.
W związku z powyższym wniosek skarżącej o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi nie mógł być rozpatrywany, skoro ustawodawca nie przewidział możliwości przedłużania terminów ustawowych.
W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarżąca pomimo wezwania nie uzupełniła braku formalnego skargi w zakreślonym terminie, który upłynął z dniem 23 sierpnia 2012 r., dlatego też jej skarga podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.