Uzasadnienie
C. i E. K. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości za 2006 r.
Z uwagi na to, że skarga nie została opłacona, Przewodniczący wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, pouczając jednocześnie, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia. Na powyższe zarządzenie skarżący złożyli zażalenie, które Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił postanowieniem z dnia 4 września 2012 r., sygn. akt II FZ 779/12.
Wobec powyższego aktualne stało się wezwanie skarżących do uiszczenia wpisu. Wezwanie doręczono każdemu ze skarżących w dniu 13 września 2012 r. lecz wyznaczony w nim termin upłynął bezskutecznie w dniu 20 września 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej "P.p.s.a." od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis od niniejszej skargi ma charakter wpisu stałego a jego wysokość określona jest w § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., (Nr 221, poz. 2192) i wynosi 500 zł.
Brak wpisu uniemożliwia sądowi podjęcie jakiejkolwiek czynności. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, jak brzmi dalsza część przepisu, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, w przypadku gdy pismem jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia – art. 220 § 3 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze jak również bezskuteczny upływ wyznaczonego skarżącym terminu, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanego wyżej art. 220 § 3 P.p.s.a.