Uzasadnienie
B. K. w piśmie z dnia 8 września 2020r. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 listopada 2020 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100zł.
W terminie do uiszczenia wpisu sądowego Skarżąca złożyła wniosek o prawo pomocy, który został rozpoznany odmownie postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 27 listopada 2020r. Po rozpoznaniu sprzeciwu, powyższe postanowienie utrzymano w mocy postanowieniem tut. Sądu z dnia 3 grudnia 2020 r.
W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 3 grudnia 2020 r., skierowano do Skarżącej wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 5 listopada 2020r. o wezwaniu Skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej w dniu 6 grudnia 2020 r.
W dniu 7 grudnia 2020 r. Skarżąca ponownie zwróciła się o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten został rozpatrzony odmownie postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 29 grudnia 2020r., utrzymanym w mocy postanowieniem tut. Sąd z dnia 14 stycznia 2021r., doręczonym Skarżącej w dniu 20 stycznia 2021 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm.) - dalej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Skarga jest pismem wszczynającym postępowanie w myśl art. 230 § 2 P.p.s.a.
Stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3 tego artykułu, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie do Skarżącej skierowano dwukrotnie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Pierwotnie, wezwano Skarżącą do opłacenia skargi na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 listopada 2020r. Następnie, po ostatecznym rozpoznaniu sprawy o przyznanie prawa pomocy na mocy postanowienia z dnia 3 grudnia 2020r., skierowano do Skarżącej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, które doręczono Stronie w dniu 6 grudnia 2020r.
Skarżąca w wyznaczonym terminie, który upływał w dniu 14 grudnia 2020r, nie uiściła wpisu sądowego, lecz złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten został rozpoznany odmownie - postanowieniem z dnia 29 grudnia 2020r., utrzymanym w mocy ostatecznym postanowieniem z dnia 14 stycznia 2021r.
Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, jeżeli strona po doręczeniu jej ponownego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do Sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, należy uznać, że bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany. Prawomocność postanowienia w przedmiocie kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia na toczące się postępowanie. Odmienne postępowanie Sądu mogłoby prowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy i skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania, a nawet trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do meritum (tak postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2017 r., sygn. akt II FZ 328/17; z dnia 26 kwietnia 2017 r., sygn. akt II FZ 125/17; z dnia 10 czerwca 2016 r., sygn. akt I GZ 379/16 oraz z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 667/14).
Taka sytuacja, jak wskazano powyżej, zaistniała w niniejszej sprawie. Skarżąca, pomimo ponownego wezwania z dnia 3 grudnia 2020r. do opłacenia skargi, skierowanego do Strony po ostatecznym rozpoznaniu sprawy o prawo pomocy, nie uiściła wpisu sądowego w terminie, który upływał w dniu 14 grudnia 2020r.
W związku z powyższym, mimo złożenia kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, jak również kolejnych środków zaskarżenia, skarga B. K. podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.
Jednocześnie Sąd informuje, że złożony przez Skarżącą kolejny sprzeciw z dnia 26 stycznia 2021 roku nie może odnieść pożądanego skutku w postaci zmiany wskazanego w nim postanowienia z dnia 14 stycznia 2021 roku, wydanego w wyniku rozpoznania sprzeciwu od postanowienia z dnia 29 grudnia 2020 roku o odmowie przyznania prawa pomocy. Jest ono ostateczne i nie podlega zaskarżeniu a pisma nakierowane na podważenie tego postanowienia, w tym to, o którym mowa wyżej, zostaną złożone do akt sprawy bez nadania dalszego biegu.