Uzasadnienie
Decyzją z dnia z dnia (...) lipca 2011 r., Nr (...), Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia (...) marca 2011 r., nr (...), w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w wysokości 4 020 zł.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 20 lipca 2011 r. J. W. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, nie uzasadnił go jednak w jakikolwiek sposób.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi, może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu.
Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych, trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 kwietnia 2005 r., sygn. II OZ 201/2005 (zamieszczone w systemie informatycznym Lex Polonica nr 409861) i 13 grudnia 2004 r., sygn. FZ 496/2004 (Lex Polonica nr 375763)).
Skarżący (wnioskodawca) w niniejszej sprawie nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi mu wyrządzeniem znacznej szkody lub pociągnie za sobą inne, trudne do odwrócenia skutki, gdyż w ogóle nie uzasadnił swojego wniosku. Brak jest więc możliwości oceny czy istnieją przesłanki udzielenia mu ochrony tymczasowej, poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tym bardziej że przemawiających za tym okoliczności nie sposób stwierdzić na podstawie akt sprawy.
Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia z 18 maja 2004 r., sygn. FZ 65/04 (niepubl.). Jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania takiego aktu lub czynności strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku, w rozumieniu art. 49 § 1 p.p.s.a., lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd, uzasadniający oddalenie wniosku. (Jan Paweł Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006 Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis (wydanie II)).
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd,na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.