Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] czerwca 2014r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania M. D. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 2014r. nr [...], [...] odmawiającej umorzenia zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług za styczeń, luty, kwiecień, maj i czerwiec 2006r. w łącznej kwocie 5.397,00 zł oraz należnych od tych zaległości odsetek za zwłokę w łącznej kwocie 4.120,00 zł, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Na decyzję organu odwoławczego M. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej: P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Stosownie do art. 83 § 1 P.p.s.a terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art.83 § 2 P.p.s.a.). Oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu (art.83 § 3 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie należy stwierdzić spóźnienie skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej przedmiotową decyzję wynika, że zaskarżona decyzja została skarżącemu doręczona w dniu 13 czerwca 2014r. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie, odpowiadające treści art. 53 § 1 P.p.s.a, o prawie do wniesienia skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Skargę wniesiono w dniu 16 lipca 2014r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym), a więc z uchybieniem terminu określonego w cyt.
art. 53 § 1 P.p.s.a., który upłynął w dniu 14 lipca 2014r. (ostatni dzień trzydziestodniowego terminu przypadał na dzień ustawowo wolny od pracy, zatem zgodnie z cyt. art.83 § 2 P.p.s.a ostatnim dniem terminu był następny dzień po dniu wolnym od pracy).
Jak stanowi art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., Sąd odrzucił skargę.
Stosownie do art. 222 P.p.s.a, zgodnie z którym nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu, Sąd odstąpił od żądania obligatoryjnego wpisu od skargi.