Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 29 czerwca 2015 r. nadanym tego samego dnia w Urzędzie Pocztowym w P. A. sp.j. z siedzibą w P. (dalej strona skarżąca) zwróciła się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2008 r.
W uzasadnieniu wskazała, że w dniu 24 czerwca 2015 r. powzięła informację, że skarga kierowana do Sądu, za pośrednictwem organu nie wpłynęła. Podała, że skarga została przesłana wraz z pozostałymi skargami dotyczącymi określenia podatku od towarów i usług za kolejne miesiące: styczeń, luty, marzec, czerwiec, lipiec, wrzesień i listopad 2008 r., w dniu 4 maja 2015 r. Strona skarżąca twierdzi, że wysłała 9 skarg, zgodnie z pismem przewodnim i nie znane są jej przyczyny z powodu których niektóre skargi nie zostały przekazane. O wyjaśnienie powyższych kwestii zwróciła się do organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Wniosek nie znajduje uzasadnionych podstaw.
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., p. 270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z kolejnym przepisem – art. 86 § 1 P.p.s.a.: jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Powyższy wniosek należy złożyć w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu – art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a.
W ocenie Sądu wskazane przez stronę skarżącą okoliczności nie usprawiedliwiają przywrócenia terminu do złożenia skargi.
Na podstawie akt, dołączonych do prawidłowo wniesionych skarg na pozostałe decyzje, zarejestrowanych pod sygn. I SA/Rz 474/15 – 481/15, ustalono, że decyzje zostały doręczone w dniu 3 kwietnia 2015 r., a strona skarżąca została pouczona o prawie jak i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Termin do wniesienia skarg upływał w dniu 4 maja 2015 r.
W dniu 4 maja 2015 r. strona skarżąca nadała skargi wraz z pismem przewodnim, w którym podała, że w załączeniu przesyła skargi na decyzje określające podatek od towarów i usług za kolejne miesiące: styczeń, luty, marzec, maj, czerwiec, lipiec, wrzesień, październik i listopad 2008 r. Po doręczeniu przesyłki, pracownik organu dokonał adnotacji, że nie wszystkie wymienione skargi zostały dołączone, między innym brakuje skargi na decyzję [...] dotyczącą października 2008 r. O fakcie tym organ poinformował Sąd – pismo z dnia 1 czerwca 2015 r.(akta sądowe sygn. akt I SA/Rz 474/15).
W świetle powyższych faktów stwierdzić należy, że skarga na decyzję określającą podatek od towarów i usług za październik 2008 r. nie wpłynęła w przewidzianym do tego terminie.
Przyjmując, zgodnie z twierdzeniem strony skarżącej, że dowiedziała się o tym w dniu 24 czerwca 2015 r. to należy przyjąć, że zachowała siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, jednak wskazane w nim przyczyny nie usprawiedliwiają uchybienia terminu.
Nie może stanowić uprawdopodobnienia nadania skargi pismo przewodnie, w którym brakująca skarga została wymieniona wśród innych skarg, w sytuacji gdy bezpośrednio po otrzymaniu pisma organ dokonuje adnotacji o braku skargi.
Strona skarżąca powinna była wykazać, że skarga na decyzję dotyczącą określenia podatku od towarów i usług za październik 2008 r. została wysłana wraz z pozostałymi skargami, a brak doręczenia został spowodowany okolicznościami od niej niezależnymi. W przeciwnym razie usprawiedliwione jest przypuszczenie, że skarga nie została wysłana.
Ponadto słuszne są uwagi organu, że skarga dotycząca decyzji za październik 2008 r. różni się od skarg wniesionych razem z pismem przewodnim z dnia 4 maja 2015 r. Prawidłowo organ zauważa, że na stronie 15 skargi po zwrocie
"Wkleić zdjęcie z opisem" nie zostały wklejone zdjęcia podczas gdy w pozostałych skargach na odpowiadającej jej stronie 27 zamieszczono zdjęcia. Słusznie organ wskazuje, że skoro wniesione skargi stanowią, zgodnie z twierdzeniem strony skarżącej, kserokopie skarg wniesionych w dniu 4 maja 2015 r. to brak jest powodów, dla których miałyby się od nich różnić.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 i 3 P.p.s.a.