Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2008r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w sprawie płatności do gruntów rolnych na 2007r. w części dotyczącej odmowy przyznania płatności do uprawy roślin energetycznych i nałożenia sankcji w wysokości 3945,92 zł.
Wraz ze skargą na powyższą decyzję podatnik złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając, iż na wypadek wykonania decyzji przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy skarżącemu grozi niepowetowana szkoda w postaci zaprzestania, na trudny do określenia czas, uprawy roślin energetycznych - czego konsekwencją może być utrata jedynego odbiorcy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. W tym zakresie Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane w postanowieniach z 7 kwietnia 2005 r. II OZ 201/2005 i 13 grudnia 2004 FZ 496/2004 (zamieszczone w systemie informatycznym "Lex polonica").
Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż wnioskodawca uprawdopodobnił, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do zaniechania rozwoju uprawy roślin energetycznych a w konsekwencji do utraty jedynego odbiorcy - co pozbawi skarżącego szansy na kontynuowanie działalności w razie pozytywnego dla strony rozstrzygnięcia w sprawie. Tym samym istnieje w sprawie realne niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.