Uzasadnienie
Ł. A. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2011 r., Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za listopad 2006 r.
Z uwagi na to, że skarga nie została opłacona, Przewodniczący wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący złożył na powyższe zarządzenie zażalenie, które zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. akt I FZ 470/11.
Wobec powyższego aktualne stało się ponowne wezwanie skarżącego do uiszczenia wpisu. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 28 grudnia 2011 r. Wyznaczony w nim termin upłynął bezskutecznie w dniu 4 stycznia 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis od niniejszej skargi ma charakter wpisu stałego a jego wysokość określona została w § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., (Nr 221, poz. 2192) i w niniejszej sprawie wynosi 500 zł.
Brak wpisu uniemożliwia sądowi podjęcie jakiejkolwiek czynności. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, jak brzmi dalsza część przepisu, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, w przypadku gdy pismem jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia – art. 220 § 3 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze jak również bezskuteczny upływ wyznaczonego skarżącemu terminu, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanego wyżej art. 220 § 3 P.p.s.a.