Uzasadnienie
Skarżąca wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem, a źródło ich utrzymania stanowią świadczenia z ubezpieczeń społecznych (emerytura i renta), których łączna wysokość wynosi 2 465 zł brutto miesięcznie.
Deklarując składniki zgromadzonego majątku skarżąca wymieniła: dom o pow. użytkowej ok. 100 m2, nieruchomość rolną o areale 0,82 ha.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podkreśliła, że znaczną część dochodów w jej gospodarstwie domowym pochłaniają wydatki na leczenie jej oraz męża. Oprócz tego zmuszona jest ponosić wydatki na koszenie traw na działkach rolnych, które z powodów ekonomicznych nie są użytkowane, jak również spłatę pożyczki zaciągniętej na opłacenie kosztów pomiarów geodezyjnych.
Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 100 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W praktyce więc prawo pomocy w pełnym zakresie przysługuje osobom żyjącym w ubóstwie, które nie są w stanie, chociażby w najmniejszym stopniu, partycypować w kosztach postepowania, którego są stronami.
W przypadku skarzącej nie sposób jest powiedzieć, że nie ma ona możliwości wygospodarowania jakichkolwiek środków na pokrycie kosztów postępowania. Wraz z mężem posiada bowiem stały i pewny dochód w postaci świadczeń z ubezpieczeń społecznych, których wysokość jest wyższa od minimalnych świadczeń z tego tytułu. Tak więc nie można przyjąć, że skarżąca żyje w ubóstwie, tj. nie jest w stanie sfinansować podstawowych potrzeb bytowych.
Niezależnie jednak od powyższego stwierdzić także należy, że wniosek skarzącej jest nie całkowicie bezzasadny. Wskazane bowiem przez nią wydatki na leczenie, spłatę pożyczki oraz utrzymanie domu sprawiają, że konieczność sfinansowania przez nią wszystkich kosztów, jakie wiążą się z niniejszym postępowaniem sądowoadministracyjnym może się wiązać z pozbawieniem jej środków koniecznego utrzymania. Z tego więc względu przyznano jej prawo pomocy w zakresie częściowym, zwalniając ją od kosztów sądowych w całości.
W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., w związku z w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., zwolniono skarżącą od kosztów sądowych, odmawiając przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.