Uzasadnienie
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na postanowienie Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [....], skarżąca "A." S.A. z siedzibą w Ł. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Przedmiotowym postanowieniem utrzymano w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego [...] z dnia [...] marca 2009r. nr [...] w którym organ ten orzekł o zajęciu towaru /66000kg alkoholu etylowego stężonego/, któremu nie nadano przeznaczenia celnego, w celu uregulowania jego sytuacji oraz o zobowiązaniu przewoźnika: P. do nie przemieszczania towaru do czasu zakończenia przedmiotowego postępowania.
W uzasadnieniu skargi przedstawiono dotychczasowy przebieg postępowania przed organami celnymi oraz przytoczono argumenty przemawiające za naruszeniem prawa, jakiego dopuszczono się wydając zaskarżone postanowienie. Powołano się ponadto na dowody w postaci opinii, z których – wedle twierdzeń skarżącej – wynika, że zajęcie przedmiotowego towaru przywiezionego z Ukrainy w cysternie, nie było uzasadnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ powoływanej dalej jako p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części postanowienia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
We wniesionej skardze nie zostały wskazane jakiekolwiek okoliczności na uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W szczególności nie przytoczono żadnej okoliczności, która mogłaby przemawiać za tym, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia poprzez kontynuację zatrzymania towaru i nałożenie na spółkę zakazu jego przemieszczania do czasu zakończenia postępowania celnego, wyrządzi skarżącej znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Sąd nie może na tę okoliczność prowadzić postępowania wyjaśniającego z urzędu i zastępować skarżącego w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się o ochronę tymczasową w postępowaniu sądowym. Nie może tym bardziej domniemywać intencji, którymi skarżąca się kierowała formułując wniosek. Podniesione w skardze zarzuty w przedmiocie wadliwości – w ocenie strony skarżącej – zaskarżonego postanowienia mogą być przedmiotem oceny Sądu na etapie rozpoznawania skargi w oparciu o cały zgromadzony materiał dowodowy, a nie na etapie rozpoznawania niniejszego wniosku.
Z powyższego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.