Uzasadnienie
Skarżąca wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego przez nią, na urzędowym formularzu PPPr, oświadczenia o stanie majątkowym wynika, że kapitał zakładowy spółki wynosi 5 000 zł (zgodnie z zalegającym w aktach sprawy odpisem aktualnym z Krajowego Rejestru Sądowego, wysokość tego kapitału wynosi 50 000 zł), a wartość jej środków trwałych 0 zł. Ubiegły rok obrotowy spółka zamknęła wynikiem wynoszącym 43 036,67 zł.
Jeżeli chodzi o stan rachunków bankowych spółki, to zgodnie ze złożonym oświadczeniem saldo każdego z nich wynosi 0 zł.
Jeżeli chodzi o zobowiązania spółki, to jak wynika ze zamieszczonego w oświadczeniu zestawienia wynoszą one: z tytułu należności publicznoprawnych – 35 277 zł, wobec ZUS - 10 564,33 zł, wobec dostawców - 38 338,13 zł, inne - 9 443,31 zł.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podkreśliła, że nie dysponuje majątkiem, który pozwalałby jej na opłacenie wpisów od skargi kasacyjnej. Na potwierdzenie tego powołała się na to, że Sąd Rejonowy w K. oddalił jej wniosek o upadłość, z uwagi na brak środków na sfinansowanie kosztów tego postępowania. W tej sytuacji otwarto, z dniem 26 sierpnia 2015 r., postępowanie likwidacyjne spółki.
Wpisy od skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie, wynoszą łącznie 1 585 zł.
Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie prawnej, w zakresie częściowym, może nastąpić, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Jak wynika z treści przytoczonego wyżej przepisu, w przypadku wniosków o przyznanie prawa pomocy, złożonych przez inne podmioty niż osoby fizyczne, samo wykazanie trudnej sytuacji materialnej nie kreuje po stronie takiego wnioskodawcy roszczenia o przyznanie tego prawa, do uwzględnienia którego sąd byłby zobligowany. Świadczy o tym sformułowanie, zawarte w treści przytoczonego przepisu, "przyznanie prawa pomocy może nastąpić". W wypadku bowiem podmiotów korporacyjnych, w odróżnieniu od osób fizycznych, ustawodawca pozostawia decyzję w tym względzie uznaniu sądu, który winien kierować się przy jej podjęciu, oprócz przesłanek ekonomicznych, dotyczących dochodów i stanu majątkowego, także względami słuszności i celowości.
W niniejszym przypadku z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy wystąpiła osoba prawna – spółka prawa handlowego, będąca przedsiębiorcą (aktualnie będąca w stanie likwidacji), a więc podmiot, którego celem działania jest (było) pomnażanie majątku jego udziałowców. Udziałowcami skarżącej spółki są dwaj wspólnicy: tj. R. U. r oraz Z. U., pełniący jednocześnie funkcje likwidatora spółki. Tak więc w sensie ekonomicznym spółka stanowi ich własność i realizuje ich interesy gospodarcze. W związku z tym, w sytuacji, w której spółka nie posiada środków wystarczających na pokrycie kosztów swojego funkcjonowania – realizacji swych celów, winna zwrócić się o wsparcie, w pierwszej kolejności do tych osób (udziałowców), którzy mają bezpośredni wpływ na jej działanie.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić więc należy, że brak jest wystarczających podstaw do przyznania skarżącej spółce wsparcia ze środków publicznych, gdyż nie realizuje ona żadnych szczególnie doniosłych społecznie celów, które to cele zasługiwałyby na wsparcie ze środków publicznych, a ponadto, mając na względzie równość podmiotów w obrocie gospodarczym, nie sposób nie zauważyć, że przerzucanie kosztów funkcjonowania spółki na podatników, oznaczałoby dokonanie przysporzenia majątkowego na rzecz jej udziałowców, dla którego trudno byłoby znaleźć racjonalne uzasadnienie.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.