Uzasadnienie
K.L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. skargi na trzy decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] września 2006r. nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za lata 2004, 2005 i 2006.
Złożone przez skarżącego K.L. wnioski w przedmiocie prawa pomocy /o zwolnienie od kosztów sądowych/ zostały odmownie załatwione postanowieniami tut. Sądu z dnia 2 kwietnia i 15 października 2007r. a Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia na te postanowienia, odpowiednio postanowieniami z dnia 22 sierpnia 2007r. II FZ 412,413, 414/07 i z dnia 16 stycznia 2008r. II FZ 664,665, 666/07.
W związku z oddaleniem - postanowieniami tut. Sądu z dnia 14 kwietnia 2008r. -wniosków skarżącego w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji, skarżący w zażaleniach z dnia 6 maja 2008r. na powyższe postanowienia złożył wnioski w przedmiocie prawa pomowcy /zwolnienie od wpisów od zażaleń/.
W dniu 20 maja 2008r. tut. Sąd – połączeniu spraw do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia – wydał wyrok oddalający skargi a skarżący złożył kolejne wnioski w przedmiocie przyznania prawa pomocy: o zwolnienie od opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i wniosek z 23 czerwca 2008r. o zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 7 października 2008r. tut. Sąd stwierdził, że powyższy wyrok jest prawomocny od dnia 18 lipca 2008r.
Odnośnie powyższych trzech wniosków w przedmiocie prawa pomocy, tut. Sąd wydał postanowienie odmowne w dniu 7 października 2008r. a zażalenie skarżącego na to postanowienie oddalone zostało postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2009r. sygn. II FZ 622/08.
Skarżący złożył także wniosek /z dnia 15 lipca 2008r./ o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wymienionego wyżej wyroku, wystąpił także z kolejnym wnioskiem /wpłynął 18 lipca 2008r./ w przedmiocie prawa pomocy: o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika- adwokata, radcy prawnego.
Postanowieniem tut. Sądu z dnia 29 lipca 2008r. odrzucono wniosek skarżącego w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i na to postanowienie skarżący złożył zażalenie z dnia 12 sierpnia 2008r., natomiast wniosek w przedmiocie prawa pomocy rozpoznany został odmownie postanowieniem referendarza z dnia 29 lipca 2008r. /od tego postanowienia nie został wniesiony sprzeciw/.
W związku z powyższym, przewodniczący Wydziału I tut. Sądu zarządzeniami z dnia 18 marca 2009r. wezwał skarżącego o uiszczenie: wpisu od zażaleń z dnia 6 maja 2008r. na postanowienia tut. Sądu z dnia 14 kwietnia 2008r. w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji oraz wpisu od zażalenia z dnia 12 sierpnia 2008r. na postanowienie z dnia 29 lipca 2008r. w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Ponieważ kierowane do skarżącego powyższe wezwania o uiszczenie wpisów były pierwszymi wezwaniami w tych kwestiach /ze względu na zgłaszane przez skarżącego wnioski w przedmiocie prawa pomocy/, skarżącego pouczono o prawie wniesienia zażalenia ze względu na możliwość kwestionowania przez niego wysokości wpisów.
Skarżący wniósł zażalenie z dnia 14 kwietnia 2009r. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 marca 2009r. w przedmiocie wezwania o uiszczenie wpisu od wymienionego wyżej zażalenia z dnia 12 sierpnia 2008r. podnosząc okoliczności dotyczące jego trudnej sytuacji materialnej oraz zarzucając nadużywanie przez Sąd "instytucji kosztów sądowych" w celu niedopuszczenia do przedstawienia zagadnienia prawnego Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu i Trybunałowi Konstytucyjnemu.
Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2008r. tut. Sąd odrzucił zażalenia z dnia 6 maja 2008r. na postanowienia z dnia 14 kwietnia 2008r. w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji, na które to postanowienie /z dnia 28 kwietnia 2009r./ skarżący złożył zażalenie z dnia 26 maja 2009r. podnosząc w nim okoliczności dotyczące jego sytuacji materialnej i niemożliwości uiszczenia opłat sądowych.
Odnosząc się do opisanych wyżej zażaleń skarżącego K.L. stwierdzić należy, że zarówno w zażaleniu z 14 kwietnia 2009r., jak i w zażaleniu z dnia 26 maja 2009r. skarżący nie przytoczył żadnych istotnych zarzutów przeciwko zasadności wezwania go o uiszczenie wpisu sądowego i zasadności odrzucenia zażalenia ze względu na nieuiszczenie wpisu. W pierwszym z tych zażaleń wskazał na nadużywanie przez tut. Sąd " instytucji kosztów sądowych", niedopuszczanie do rozpatrzenia zagadnienia prawnego przez Naczelny Sąd Administracyjny i Trybunał Konstytucyjny oraz na swoją trudną sytuację materialną.; w drugim z tych zażaleń wskazał wyłącznie na swoją trudną sytuację materialną.
Stosownie do art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm./ - powoływanej dalej jako p.p.s.a. - zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Zgodnie z art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, które jest niedopuszczalne. Zażalenia skarżącego z dnia 14 kwietnia 2009r. i 26 maja 2009r. należy uznać za niedopuszczalne, gdyż nie spełniają przewidzianych dla tego środka odwoławczego wymogów co do treści uzasadnienia.
Skarżący w jakikolwiek sposób nie odniósł się w zażaleniach do przyczyn, z jakich upatruje wezwanie go do uiszczenia wpisu oraz wydania postanowienia z naruszeniem prawa. Nie wskazał w żadnym ze stwierdzeń zażaleń, dlaczego uważa, iż jego zażalenie na postanowienie odrzucające poprzednie zażalenia, pomimo nieuiszczenia wpisu sądowego, powinno być rozpoznane a wezwanie o wpis jest wadliwe. Argument przemawiający za niezasadnością postanowienia w przedmiocie prawa pomocy nie może mieć znaczenia w rozpoznawanej sprawie, gdyż sprawa zwolnienia od kosztów sądowych była juz – jak wskazano wyżej – wielokrotnie rozpatrywana przez tut. Sąd oraz Naczelny Sąd Administracyjny.
W uwzględnieniu naprowadzonych wyżej okoliczności, Sąd na podstawie przepisów powołanych wyżej odrzucił zażalenia skarżącego z dnia 14 kwietnia 2009r. i 26 maja 2009r. /pkt.1 i 3 sentencji/. Natomiast jeśli chodzi o zażalenie z dnia 12 sierpnia 2008r., to w konsekwencji, skoro nie zostało ono opłacone podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a /pkt. 2 sentencji/.