Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2016r., [...], Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, po rozpatrzeniu odwołania M. G. (dalej: skarżący) na decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Kierownik ARiMR) z dnia [...] czerwca 2016r., nr [...], o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w łącznej wysokości 8.807,84zł, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Ponadto w piśmie z dnia 7 września 2016r. skierowanym do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji tego organu z dnia [...] czerwca 2016r., nr [...], o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w łącznej wysokości 8.807,84zł.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że ww. decyzja organu I instancji oraz utrzymująca ją w mocy decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2016r., zostały przez niego zaskarżone w całości i w chwili obecnej toczy się postępowanie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie. Skarżący podniósł, że "nie poczuwa się do obowiązku" zwrotu nienależnie pobranych płatności z uwagi na zarzuty podniesione w złożonej skardze, która nie została jeszcze rozpatrzona przez Sąd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718), powoływanej dalej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Jak wynika z ww. przepisu, przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2005r., sygn. akt II OZ 201/2005 oraz z dnia 13 grudnia 2004r., sygn. akt FZ 496/2004).
Do pozytywnego rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności niezbędne jest zatem odniesienie się w uzasadnieniu wniosku do konkretnych okoliczności, świadczących o tym, że w sprawie wystąpiła któraś z przesłanek wstrzymania wskazana w art. 61 § 3 P.p.s.a., czego w niniejszej sprawie nie uczyniono. Wniosek zawarty w skardze nie został bowiem w żaden sposób uzasadniony, natomiast w skierowanym do organu I instancji piśmie z dnia 7 września 2016r., skarżący nie powołał żadnych okoliczności świadczących o tym, że w sprawie wystąpiła któraś z przesłanek wstrzymania wskazana w art. 61 § 3 P.p.s.a. Podniesiony przez skarżącego fakt wniesienia skargi do sądu nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.