Uzasadnienie
Skarżący A. J. i K. J., działający przez pełnomocnika adwokata J. J., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddział Regionalny z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości składkowo – odsetkowych na ubezpieczenie społeczne rolników za okres od II kwartału 2010 r. do IV kwartału 2014 r.
Skarga ta została nadana listem poleconym w dniu 16 lipca 2018 r. (k. 6 akt sądowych). W aktach administracyjnych znajduje się dokument zwrotnego potwierdzenia odbioru, z którego wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 13 czerwca 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Skargę A. J. i K. J. należało odrzucić.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Na zasadzie art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Z kolei według art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. Tak sformułowany zapis jest nakazem bezwzględnym, co oznacza, że odrzucenie skargi następuje bez względu na okoliczności sprawy. Odrzucenie skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu. Stosownie zaś do art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Dodać jeszcze trzeba, że wskazany wyżej trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, a więc niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie. Jest on również terminem prekluzyjnym, w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. odrzuca wniesioną skargę.
Jak wynika z przedłożonej dokumentacji, zaskarżona decyzja z dnia [...] czerwca 2018 r. została przez ten organ przesłana na adres zamieszkania Skarżących i pod tym adresem doręczona w dniu 13 czerwca 2018 r., stosownie do art. 39 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), stanowiącego, że organ administracji publicznej doręczenia pisma za pokwitowaniem przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2016 r. poz. 1113, 1250, 1823 i 1948), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy.
Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Tym samym skargę można było wnieść w terminie 30 dni, liczonych od daty doręczenia przedmiotowej decyzji. Termin ten upłynął w dniu 13 czerwca 2018 r.
Tymczasem Skarżący reprezentowani przez pełnomocnika złożyli skargę do tut. Sądu w dniu 16 czerwca 2018 r., a więc już po terminie do jej wniesienia. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że doręczenie przedmiotowej decyzji nastąpiło w dniu 13 czerwca 2018 r., co zostało potwierdzone na zwrotnym potwierdzeniu obioru.
Wskazano już wcześniej, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, stąd należało orzec jak w sentencji postanowienia.