Uzasadnienie
ZG i JG wystąpili ze wspólnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) zwanej dalej: "Ppsa", powinni zatem wykazać, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie referendarza sądowego przesłanki te zostały spełnione, choć złożone oświadczenia o dochodach rodziny nie współgrają w pełni z deklarowanymi wydatkami.
W złożonych pod rygorem odpowiedzialności karnej oświadczeniach o stanie rodzinnym i majątkowym podali, że mieszkają w domu o pow. 200 m2 z trójką dorosłych dziećmi. Córka utrzymuje się z pracy (1700 zł), syn P. z prac dorywczych (1200 zł), syn P. nie uzyskuje dochodu - leczy się. Wnioskodawca nie posiada własnego dochodu, a wnioskodawczyni ubiega się o zasiłek chorobowy; w 2017 r. uzyskała dochód 5.371,08 zł. Na energię elektryczną wydatkują przeciętnie około 500 zł, na wodę 400 zł (przedłożony rachunek opiewa na 239,82 zł). Resztę przeznaczają na zakup żywności, ubrań, środków czystości, podatki, ogrzewanie, a także leczenie syna P. Na leki przeznacza 400 zł, rata spłacanej pożyczki wynosi około 750 zł. Posiadany lokal handlowy wystawiony jest od 2017 r. na sprzedaż. Posiadają samochody: ZG – saab 95 z 2002 r., syn - BMW (bez podania roku produkcji i modelu) i syn – master (bez podania roku produkcji i marki).
Na ich utrzymanie wydatkują rocznie odpowiednio: 600 zł, 550 zł, 600 zł. Nie posiadają oszczędności ani innych wartościowych przedmiotów. Nie korzystają z pomocy społecznej. Nie posiadają rachunków bankowych. Ciążą na nich nieuregulowane zobowiązania.
W opisanych okolicznościach konieczność poniesienia pełnych kosztów sądowych mogłoby narazić ich na uszczerbek w zaspokajaniu podstawowych potrzeb bytowych. Wpis od skargi wynieść powinien bowiem 500 zł, a skarżący ubiegali się o udzielenie ulgi podatkowej. Według ich deklaracji, nie dysponują obecnie własnym dochodem, pozostają na utrzymaniu dzieci, a posiadany obiekt handlowy nie został jeszcze sprzedany; nabywca jest poszukiwany od 2017 r. Wątpliwość budzi jednak utrzymywanie przez rodzinę w takich okolicznościach, w tym niezarobkującego ZG, aż 3 samochodów (nie do końca wiadomo jakich i o jakiej wartości) oraz spłata znaczącego zobowiązania. Kwota raty pożyczki/kredytu (ok. 750 zł), wydatków na media (prąd ok. 500, woda przeszło 200 zł oraz inne niewymienione zobowiązania) i lekarstwa (400 zł) – przy deklarowanych dochodach, oznaczałoby bowiem, że na podstawowe utrzymanie pozostawałoby pięcioosobowej rodzinie zaledwie po kilkadziesiąt złotych na osobę miesięcznie.
Zestawienie to nie ujmuje jednak jeszcze wydatków na utrzymanie samochodów, a więc co najmniej paliwo oraz ubezpieczenie komunikacyjne i z pewnością są wyższe od deklarowanych. Niemniej, sytuacja samych skarżących daje podstawy do uwzględnienia wniosku i zwolnienia ich od kosztów sądowych w całości, bez konieczności dalszego dociekania powyższych kwestii.
Z tych powodów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 Ppsa, postanowiłem o uwzględnieniu wniosku.