Uzasadnienie
W związku ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] maja 2009r. [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej skarżący A. G. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.
W rozpoznawanej sprawie, wpis od skargi wynosi 500zł, zgodnie z treścią § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z matką. Podstawę jego utrzymania stanowi dochód z gospodarstwa rolnego w wysokości 2.000zł rocznie oraz wynagrodzenie uzyskiwane z tytułu prac dorywczych w wysokości 500-800zł miesięcznie. Mama skarżącego otrzymuje emeryturę w wysokości 782zł miesięcznie. Skarżący jest współwłaścicielem budynku mieszkalnego i gospodarczego o powierzchni 80m2 oraz dwóch nieruchomości rolnych o powierzchni 1,17ha i 2,09ha. Ponadto skarżący nie posiada żadnych cennych przedmiotów ani oszczędności.
Prawo pomocy udzielane jest stronie na której ciąży obowiązek poniesienia kosztów sądowych, a zasadność takiego wniosku rozpatrywana jest z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych jakie strona musi ponieść w tym konkretnym postępowaniu sądowym i jej możliwości finansowych. Dlatego przepis art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - powoływanej dalej w skrócie jako p.p.s.a.), przewiduje przyznanie prawa pomocy: 1. w zakresie całkowitym - gdy osoba starająca się o zwolnienie wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, 2. w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przepisy powoływanej ustawy różnicują przesłanki przyznania prawa pomocy, m. in. od zakresu tej pomocy.
W niniejszej sprawie uznano, że skarżący wykazał przesłanki do zastosowania w jego przypadku prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Przemawia za tym analiza sytuacji materialnej przedstawiona we wniosku PPF. Z materiału tego wynika, iż skarżący uzyskuje niewielkie dochody w wysokości około 500-800zł miesięcznie tytułu prac dorywczych oraz w wysokości 2.000zł rocznie z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego. Biorąc pod uwagę tę okoliczność należano uznać, iż poniesienie pełnych kosztów postępowania, nie obyłoby się bez uszczerbku jego koniecznego utrzymania a zatem zachodzi w sprawie konieczność zwolnienia go od tychże kosztów.
Z powyższych przyczyn, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.