Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2011r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpoznaniu odwołania R. B. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lipca 2006r. nr [...], określającej w podatku od towarów i usług za sierpień 2004r. zobowiązanie podatkowe w wysokości 22.965 zł oraz ustalającej dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości 6.682 zł, uchylił decyzję organu I Instancji i określił w podatku od towarów i usług za sierpień 2004r.:
- - zobowiązanie podatkowe w wysokości 0 zł,
- - podatek do zapłaty w wysokości 22.965 zł.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na powyższe rozstrzygnięcie R. B. (dalej – wnioskodawca) wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że z uwagi na znaczną wysokość zobowiązania podatkowego, wobec złego stanu majątkowego wnioskodawcy, wykonanie zaskarżonej decyzji stworzyłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia poważnej szkody i zagroziłoby egzystencji rodziny wnioskodawcy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004).
Przechodząc do oceny niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż zamieszczony w petitum skargi wniosek o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji, zasługuje na uwzględnienie.
Należy wskazać, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności tylko częściowo jest oparty na zasadzie skargowości. Zasada ta obowiązuje jedynie w zakresie wszczęcia postępowania sądowoadministarcyjnego w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, bowiem może ono nastąpić wyłącznie w wyniku złożenia przez skarżącego stosownego wniosku. Natomiast na etapie rozpoznawania wniosku, Sąd ma obowiązek wziąć pod uwagę z urzędu wszystkie okoliczności decydujące o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a więc również te, które nie zostały powołane przez skarżącego. (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005 r. sygn. II OZ 155/05, publ. OwSS 205/3/72).
Mając na uwadze powyższe, Sąd rozpoznając wniosek uwzględnił również okoliczności wskazane w złożonym w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 3 listopada 2011r. z którego wynika, że na utrzymaniu wnioskodawcy pozostaje małżonka wraz z dwójką małoletnich dzieci. Źródłem utrzymania rodziny jest wynagrodzenie wnioskodawcy z tytuły zatrudnienia w wysokości 5.600 zł brutto miesięcznie, które w części zostało zajęte przez organ egzekucyjny. Wnioskodawca podał również, że nie posiada majątku, za wyjątkiem mieszkania spółdzielczego lokatorskiego oraz że spłaca comiesięczną ratę zobowiązania kredytowego w wysokości ok.1000 zł.
Z powyższych okoliczności wynika, że sytuacja majątkowa wnioskodawcy jest trudna. Rozpoznając niniejszy wniosek Sąd wziął pod uwagę łączną wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług wynikającego z zaskarżonych do tut. Sądu decyzji za miesiące od maja do sierpnia 2004r.
W ocenie Sądu, powyższe okoliczności przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.