Uzasadnienie
Skarżący zwrócił się do Sądu o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, a źródłem jego utrzymania jest renta inwalidzka w wysokości 513 zł miesięcznie brutto (po potrąceniu komorniczym). Skarżący zaznaczył jednocześnie, że ma "orzeczoną" rozdzielność majątkową z żoną, jednakże co miesiąc przekazuje jej 400 zł.
Ze złożonego oświadczenia wynika także, że skarżący, nie posiada żadnego majątku, oszczędności, rachunków bankowych, ani kart kredytowych.
Składając sprzeciw od postanowienia skarżący podkreślił, że od dnia 3 czerwca 2015 r. nie pełni już funkcji Prezesa zarządu w spółce "B". Dodał także, że żona nie informuje go o swoich dochodach, stąd też nie jest on w stanie przedstawić tych informacji Sądowi.
Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 500 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie okoliczności o których mowa w powołanym wyżej przepisie obciąża w całości wnioskodawcę, który winien nie tylko złożyć pełne, jasne i wiarygodne oświadczenie o swoim stanie rodzinnym i majątkowym.
W przedmiotowej sprawie skarżący zadeklarował, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, która faktycznie go utrzymuje, gdyż osiąga on niskie dochody. Nie przedstawił jednak, tłumacząc się niewiedzą, ani źródła, ani też wysokości dochodów małżonki, jak również jej stanu majątkowego. W związku z tym nie sposób jest stwierdzić czy spełnia on kryteria przyznania mu ulgi w postaci prawa pomocy. Oceniając bowiem zasadność wniosków o przyznanie prawa pomocy należy odnieść się do sytuacji materialnej konkretnego wnioskodawcy w sposób kompleksowy, z uwzględnieniem okoliczności dotyczących także jego domowników, które bez wątpienia rzutują na jego położenie materialne. Świadczy o tym bowiem treść urzędowego formularza PPF, ustalona przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2003 r., Nr227, poz.2245), wydanego na podstawie delegacji ustawowej, zawarte w art. 256 P.p.s.a., który zawiera pozycje przeznaczone na przestawienie wszystkich domowników oraz ich dochodów (poz. 6 i 10 formularza).
Tak więc wnioskodawca uchylając się od przedstawienia sytuacji majątkowej wszystkich wspólnie gospodarujących z nim osób nie może z tego faktu wywodzić korzystnych dla siebie skutków prawnych, gdyż podanie przez niego tychże informacji jest jego obowiązkiem, warunkującym uzyskanie wsparcia ze środków publicznych.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skarżący pomijając w oświadczeniu informację o sytuacji majątkowej i dochodach swoje żony, z którą pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym, przesądził o tym, że jego wniosek o przyznanie prawa pomocy nie może zostać uwzględniony. Nie sposób jest bowiem przyjąć, że wykazał on spełnienie przez siebie przesłanek z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji.