Uzasadnienie
Radca prawny A.P. wniósł w dniu 15 lipca 2013 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym) w imieniu K.D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...], w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2006 r.
Ponieważ do przedmiotowej skargi nie było dołączone pełnomocnictwo od K.D., wezwaniem z dnia 14 sierpnia 2013r. – doręczonym w dniu 20 sierpnia 2013r. – wnoszący skargę został wezwany do uzupełnienia tego braku tj. do przedłożenia pełnomocnictwa, w terminie 7 dni, pod rygorem pominięcia czynności procesowych, dokonanych przez niego jako pełnomocnika.
W skardze zawarty był wniosek o zwolnienie skarżącej K.D. "od konieczności uiszczenia wpisu od skargi " i w związku z tym Referendarz tut. Sądu wezwaniem z dnia 14 sierpnia 2013r. doręczonym w dniu 19 sierpnia 2013r. wezwał wnoszącego skargę o złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu /który to formularz dołączony został do przedmiotowego wezwania/, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania – w wezwaniu tym wskazano podstawę prawną tj. art. 252 1 i 2 w związku z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm. – powoływanej dalej jako ppsa.
W odpowiedzi na powyższe wezwania, radca prawny A.P. w piśmie z dnia 22 sierpnia 2013r. wyjaśnił, że nie ma kontaktu ze skarżącą " której miejsce pobytu nie jest znane" i dlatego nie jest w stanie usunąć wskazanych w wezwaniach braków formalnych. Równocześnie w piśmie tym wniósł o ustanowienie kuratora dla nieznanej z miejsca pobytu K.D. a to na podstawie art. 30 ppsa.
W związku z powyższym, Przewodniczący Wydziału I, zarządzeniem z dnia 28 sierpnia 2013 r. wezwał skarżącą K.D. – na adres podany w skardze- do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącej za pośrednictwem poczty w trybie doręczenia zastępczego, w związku z niepodjęciem adresowanej do niej przesyłki - przesyłkę awizowano w dniach 2 i 10 września 2013r. a zwrotu dokonano w dniu 18 września 2013r. Skuteczną datą doręczenia jest więc data 16 września 2013 r. /art. 73 ppsa/, zaś siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął z dniem 23 września 2013 r. bezskutecznie tj. skarga nie została przez K.D. podpisana.
Ponieważ w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do zastosowania art. 30 ppsa czyli ustanowienia w tym trybie kuratora dla skarżącej, co wynika wprost z treści powyższego przepisu w nawiązaniu do okoliczności przedstawionych przez wnoszącego skargę, odnośnie powyższego wniosku zostało wydane odrębne postanowienie odmowne; zaznaczyć także należy, że brak jest także podstaw do zastosowania w niniejszej sprawie art. 78 ppsa, bo osoba wnosząca skargę, lub osoba powołująca się na działanie w jej imieniu, nie może być uznana za osobę zainteresowaną w rozumieniu tego przepisu.
W nawiązaniu do wniosku w przedmiocie prawa pomocy zawartego w skardze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje:
W niniejszej sprawie – jak wynika z okoliczności przytoczonych wyżej – nie zostało wykazane uprawnienie wnoszącego skargę do działania w imieniu K.D. jako skarżącej, zaś sama "skarżąca" została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi, polegającego na jej niepodpisaniu, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Nie został także przedłożony przez samą stronę albo przez pełnomocnika, wykazującego się uprawnieniem do działania w takim charakterze, wniosek o przyznanie prawa pomocy, na urzędowym formularzu, zawierający treść określoną w art. 252 § 1 i § 2 ppsa
Wobec powyższego, skoro wniosek w tym przedmiocie nie został złożony ani przez stronę ani przez osobę upoważnioną do działania w jej imieniu, Są w oparciu art. 243 1 ppsa / a contrario/ orzekł o jego oddaleniu.