Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia [...] listopada 2016r. tut. Sąd oddalił skargę [...] sp. z o.o. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2016r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Spółka, reprezentowana przez doradcę podatkowego S. C., złożyła skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I wezwano wymienionego doradcę podatkowego do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie pełnomocnictwa do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz reprezentowania Strony przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 30 stycznia 2017r.
W terminie otwartym do uzupełnienia ww. braku formalnego pełnomocnik Skarżącej przesłał pełnomocnictwo na urzędowym formularzu PPS-1, w którym zakres pełnomocnictwa określono jako: "INTERPRETACJA INDYWIDUALNA", a w rubryce – "Miejsce składania pełnomocnictwa" wskazano – "Dyrektora Izby Skarbowej w K.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej P.p.s.a.), wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Na podstawie art. 176 § 2 P.p.s.a. skarga kasacyjna, poza wymaganiami, o których mowa w art. 176 § 1, powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony. Jak stanowi art. 46 § 3 P.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącej nie złożył na wcześniejszym etapie postępowania sądowego pełnomocnictwa, z którego wynikałoby, że został umocowany do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz reprezentowania Skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Przedłożony dokument pełnomocnictwa nie obejmuje upoważnienia do sporządzenia, a przede wszystkim wniesienia skargi kasacyjnej.
Należy zauważyć, że pełnomocnictwo zostało przedłożone na urzędowym formularzu PPS-1, a więc w formie przewidzianej dla pełnomocnictw szczególnych składanych w toku postępowania podatkowego.
Zgodnie z art. 138e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2015r., poz. 613 ze zm., dalej: o.p.), pełnomocnictwo szczególne upoważnia do działania we wskazanej sprawie podatkowej lub innej wskazanej sprawie należącej do właściwości organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej. Jak stanowi art. 138e § 3 o.p., pełnomocnictwo szczególne udzielone na piśmie składa się do akt sprawy według wzoru określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 138j § 1 pkt 2. Z mocy zaś tego przepisu, wzór pełnomocnictwa szczególnego został określony przez Ministra właściwego do spraw finansów publicznych w załączniku nr 1 do rozporządzenia z dnia 28 grudnia 2015r. w sprawie wzorów pełnomocnictwa szczególnego i pełnomocnictwa do doręczeń oraz wzorów zawiadomienia o zmianie, odwołaniu lub wypowiedzeniu tych pełnomocnictw (Dz.U. z 2015r., poz. 2330) – jako formularz PPS-1.
Należy więc stwierdzić, że pełnomocnik Skarżącego nie uzupełnił braku formalnego skargi kasacyjnej, ponieważ nie przedstawił pełnomocnictwa, które uprawniałoby go do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej.
Brak pełnomocnictwa stanowi brak formalny, podlegający usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga kasacyjna, niewykonanie w terminie wezwania do usunięcia braków formalnych tejże skargi, obliguje sąd, zgodnie z art. 178 P.p.s.a., do jej odrzucenia.
W niniejszej sprawie, pomimo prawidłowo skierowanego wezwania oraz pouczenia o negatywnych skutkach procesowych jego niewykonania, pełnomocnik nie przedłożył w wyznaczonym terminie wymaganego dokumentu wykazującego, czy jest umocowany do wykonywania podjętych przez siebie czynności procesowych.
Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji i odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 w związku z art. 176 P.p.s.a.