Uzasadnienie
Skarżący J.M. w sprawie ze skargi opisanej w sentencji niniejszego postanowienia zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata. Prawo pomocy zostało skarżącemu przyznane w zakresie jego wniosku postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2013 r., sygn. akt: I SA/Rz 76/13. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Rzeszowie, na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony adwokat M.O., który reprezentował stronę w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Po oddaleniu skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (wyrok z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. I SA/Rz 76/13) wyznaczony adwokat nie sporządził skargi kasacyjnej od przedmiotowego wyroku, ponieważ wydał opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w skrócie zwanej P.p.s.a., wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z przepisem § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz.1348 ze zm.) stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmują także stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Należne pełnomocnikowi w tej sprawie wynagrodzenie wynosić powinno 50% stawki minimalnej w wysokości 240 zł, (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) czyli kwotę 120 zł i być podwyższone o kwotę 27,60 zł stanowiącą podatek od towarów i usług – w związku z treścią § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia.
Z wyżej przytoczonych powodów na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.