Uzasadnienie
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 marca 2017 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy obejmujące ustanowienie pełnomocnika z urzędu, którym Okręgowa Rada Adwokacka w [.] wyznaczyła adwokat EL.
Wyrokiem z dnia 11 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę i orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu. Uzasadnienie wyroku sporządzono na wniosek pełnomocnika, a jego odpis doręczono mu w dniu 14 czerwca 2017 r.
W dniu 22 czerwca 2017 r. pełnomocnik złożyła w Sądzie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w której zawarła także wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które nie zostały opłacone w całości ani części.
W myśl art. 254 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) dalej określanej skrótem "Ppsa", wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej składa się do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zgodnie natomiast z art. 250 § 1 Ppsa, wyznaczony na zasadzie prawa pomocy adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, a zatem rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714) dalej określanego jako "rozporządzenie".
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynagrodzenie wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a więc 120 zł (50% z kwoty 240 zł określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia), powiększone na podstawie § 4 ust. 3 rozporządzenia o kwotę podatku od towarów i usług, którego stawka - zgodnie z art. 41 i art. 146a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1221), wynosi 23 %, co łącznie stanowi wartość 147,60 zł. Pełnomocnik podjęła w sprawie czynność procesową w toku postępowania drugoinstancyjnego sporządzając opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 11 maja 2017 r. sygn. I SA/Rz 76/17.
Połączenie spraw na rozprawie w dniu 11 maja 2017 r. do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia na podstawie art. 111 § 2 Ppsa spowodowało, że od tego czasu toczyło się jedno postępowanie w drugiej instancji, w którym możliwe było sporządzenie i wniesienie jednej tylko skargi kasacyjnej albo opinii o braku podstaw do jej wniesienia. Tym samym opinia sporządzona została w jednej sprawie prowadzonej pod sygn. I SA/Rz 76/17 (jednym postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, w rozumieniu § 21 rozporządzenia). Z kolei nakład pracy włożony przez adwokata związany z zapoznaniem się z uzasadnieniem wyroku z dnia 11 maja 2017 r. oraz stopień zawiłości sprawy o udzielenie ulg podatkowych, jak też niski stopień skomplikowania zaprezentowanej w opinii analizy faktycznej i prawnej związanej z przedmiotem postępowania, które to walory należało wziąć pod rozwagę z mocy § 4 ust. 2 rozporządzenia, nie uzasadniały przyznania wynagrodzenia ponad stawkę minimalną za postępowanie drugiej instancji.
Wobec tego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 i art. 250 § 1 i 2 Ppsa oraz § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) i § 4 ust. 3 rozporządzenia, przyznałem wynagrodzenie w kwocie 147,60 zł.