Uzasadnienie
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie, postanowieniem z dnia 9 maja 2013 r., sygn. I SA/Rz 77/13, zwolnił skarżącego K. D. od kosztów sądowych i ustanowił dla niego adwokata, w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia (...) listopada 2012 r., którą to decyzją organ określił skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r.
Pełnomocnikiem skarżącego został wyznaczony adwokat A. M..
Wyrokiem z dnia 2 lipca 2013 r., sygn. I SA/Rz 77/13, Sąd oddalił skargę K. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) listopada 2012 r.
W dniu 30 lipca 2013 r. pełnomocnik skarżącego – adwokat A. M. przedłożył opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 9 maja 2013 r., sygn. I SA/Rz 77/13, wnosząc jednocześnie o przyznanie mu wynagrodzenia za jej sporządzenie, które to wynagrodzenie nie zostało do tej pory uiszczone.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów kwestię wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz.461, zwane dalej: rozporządzeniem).
Zgodnie z § 2 ust.1 rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Z kolei § 2 ust. 2 rozporządzenia stanowi, że podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w ust. 1, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy.
W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 b stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł,
W niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła 1668 zł, z tego też względu minimalna stawka, o której mowa § 18 ust. 1 pkt 1 a i § 6 pkt 1 rozporządzenia wyniosła 600 zł.
Z uwagi na to, że adwokat A. M. reprezentował skarżącego w postępowaniu w I instancji, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przyznano mu wynagrodzenie w wysokości 50 % stawki minimalnej, przysługującej za prowadzenie sprawy, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 b rozporządzenia.
Przyznane adwokatowi wynagrodzenie zostało, na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia, powiększone w każdym przypadku o kwotę podatku od towarów i usług, liczoną według stawki 23 %.
Mając na uwadze powyższe przyznano adwokatowi A. M. kwotę 300 zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług w wysokości 69 zł.