Uzasadnienie
W dniu 25 sierpnia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2009 r. (nr [...]). Jako stronę skarżącą wskazano "A" w R. Skarga została opatrzona pieczątką o treści "Dyrektor B. K." wraz z podpisem tej osoby oraz pieczątką o treści ""A" w R.". W aktach administracyjnych zalega odpis decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] kwietnia 1991 r. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na przeniesienie siedziby "A", wydanej na wniosek właściciela przedsiębiorstwa – H. J. oraz dwa pełnomocnictwa z dnia 26 listopada 2008 r. udzielone przez H. J. na rzecz T. S., upoważniające m.in. do reprezentowania interesów mocodawcy we wszystkich sprawach związanych z działalnością "A" i udzielania dalszych pełnomocnictw oraz z dnia 11 czerwca 2008 r. udzielone przez T. S. na rzecz B.K. umocowujące do reprezentowania przedsiębiorstwa w sprawach podatkowych przed Gminą Miasto R. – Prezydentem Miasta R. i innymi organami.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 25 sierpnia 2009 r. B. K. została wezwana m.in. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie odpisu z KRS oraz pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przedsiębiorcy zagranicznego przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie (przed sądami administracyjnymi) aktualnego na dzień złożenia skargi oraz aktualnego wypisu z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącego skarżącego przedsiębiorcy zagranicznego – pod rygorem pominięcia czynności dokonanych przez podpisującego skargę.
Wobec braku odpowiedzi na wezwanie, w dniach 30 października 2009 r. oraz 26 listopada 2009r. skierowano wezwania do podpisania skargi kolejno do "A", H. J. oraz T. S. - pod rygorem odrzucenia skargi.
W piśmie procesowym z dnia 23 listopada 2009 r. podpisanym przez B. K. podano, iż z pismem zostały przedłożone dokumenty w postaci pełnomocnictwa – aktu notarialnego z 1990 r. oraz postanowienia z dnia [...] sierpnia 1993 r. o rejestracji przez Sąd Rejonowy w R. Do pisma wbrew jego treści nie dołączono załączników (informacja na prezentacie).
W piśmie procesowym z dnia 21 grudnia 2009 r. podpisanym przez T. S. a będącym odpowiedzią na wezwanie Sądu z dnia 26 listopada 2009 r. wskazano, iż złożone skargi zostały podpisane.
Nadmienić należy, że wezwanie do podpisania skargi z dnia 26 listopada 2009 r. zostało wystosowane do właściciela przedsiębiorstwa zagranicznego na adres podany w skardze i do rąk pełnomocnika T. S. jako pełnomocnika dla doręczeń.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Stosownie do art.35 § 1 i § 2 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej.
Na mocy art. 37 § 1 i § 2 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, doradca podatkowy i rzecznik patentowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. W toku sprawy pełnomocnictwo może być udzielone ustnie na posiedzeniu sądu przez oświadczenie złożone przez stronę i wciągnięte do protokołu.
W niniejszej sprawie skarga została podpisana przez BK., która pomimo wezwania przez Sąd, nie wykazała umocowania do działania w imieniu skarżącego – właściciela przedsiębiorstwa zagranicznego do występowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie (sądami administracyjnymi). Skarga nie została również podpisana przez H. J., który jest właścicielem "A", a zatem stroną skarżącą w niniejszym postępowaniu (por. postanowienie Sądu Najwyższego dnia 13 maja 1987 r. sygn. akt I CZ 47/87, publ. OSNC 1988/11/159).
W ocenie Sądu, przedłożone w postępowaniu administracyjnym pełnomocnictwo z dnia 26 listopada 2008 r. nie jest pełnomocnictwem procesowym, nie upoważnia do reprezentacji skarżącego przed WSA w Rzeszowie, a zatem nie upoważnia również do udzielenia dalszego pełnomocnictwa do występowania przed tym sądem. Z treści tego pełnomocnictwa wynika bowiem, że T. S. został umocowany do reprezentowania właściciela przedsiębiorstwa zagranicznego w sprawach związanych z działalnością tego przedsiębiorstwa – zgodnie z rat. 6 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne (Dz. U. z 1989 r. Nr 27 poz. 148 ze zm.), co zdaniem Sądu, nie obejmuje reprezentacji przed WSA w Rzeszowie. Nie wiadomo też czy w/w osoba w ogóle może być pełnomocnikiem przed sądem wobec ograniczeń podmiotowych wynikających z art. 35 p.p.s.a. Skoro zatem T. S. nie był umocowany do reprezentowania skarżących przed WSA w Rzeszowie, nie mógł on udzielić dalszego pełnomocnictwa B.K. do reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed tym sądem.
Podpisanie skargi przez osobę, która nie jest pełnomocnikiem jest bowiem brakiem formalnym, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do podpisania skargi na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 57 § 1 i w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 w/w ustawy (por. postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2005 r. I GSK 2703/05, publ. ONSA WSA 2006 nr 3, poz.77). Z uwagi na powyższe, skarżący został wezwany do podpisania skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, jednakże termin ten upłynął bezskutecznie.
Z uwagi na powyższe okoliczności, należy stwierdzić, iż barki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
Zgodnie z art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.