Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy T. z dnia 24 marca 2015 r., nr PO.3162.4.2015 w sprawie uznania zarzutów P. J. (dalej: Skarżącego) za nieuzasadnione.
Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 123 §1 i 2 i 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postepowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; dalej: Kodeks postępowania administracyjnego) w zw. z art. 34 § 4 i 5 oraz art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r., o postepowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.; dalej: ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji).
Zarzuty Skarżącego sprowadzają się do próby wykazania, że nie istnieje obowiązek objęty tytułem wykonawczym, gdyż decyzja określająca zobowiązanie podatkowe nie została doręczona a także, że tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów określonych w art. 27 ustawy o postepowaniu egzekucyjnym w administracji, których Skarżący nie sprecyzował.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze podzieliło ustalenia jak i wnioski organu I instancji, że tytuł wykonawczy odpowiada wszystkim wymaganiom przewidzianym w przepisach prawa, a decyzja z dnia [...] maja 2009 r., nr [...], stanowiąca podstawę wydania tytułu wykonawczego, wbrew zarzutom Skarżącego, jest ostateczna i została prawidłowo doręczona.
Organ wskazał, że w aktach znajduje się dowód doręczenia decyzji w dniu 26 maja 2009 r., a doręczenie spełnia wymogi art. 43 Kodeksu postepowania administracyjnego.
Tytuł wykonawczy nr [...] z 29 sierpnia 2011 r. został prawidłowo wystawiony i skierowany do przymusowego ściągnięcia zaległego podatku za 2009 r., po tym jak Skarżący dobrowolnie nie wpłacił III i IV raty podatku za 2009 r. Uprzednio organ podatkowy wystawił i doręczył Skarżącemu upomnienie nr 296/20 10. Upomnienie zawierało pouczenie, że w razie niewpłacenia należności zostanie wszczęte postepowanie egzekucyjne w celu przymusowego ściągnięcia należności w trybie egzekucji administracyjnej.
Celem uprawdopodobnienia zarzutu nieprawidłowego sporządzenia decyzji, organ podatkowy w dniu 30 stycznia 2015 r. wezwał Skarżącego do przedłożenia w terminie 5 dni oryginału decyzji z dnia [...] maja 2009 r. nr [...], doręczonej w dniu 26 maja 2009 r. Skarżący w wyznaczonym terminie nie przedłożył decyzji. W piśmie z dnia 2 marca 2015. wskazał, że nie jest w stanie określić czy doręczony dokument jest oryginałem czy kopią ponieważ nie jest on opisany jako oryginał lub kopia.
W skardze do Sądu Skarżący podniósł następujące zarzuty:
- - naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 123 Kodeks postepowania administracyjnego, przez utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia,
- - art. 136 Kodeksu postepowania administracyjnego, przez nieprzeprowadzenie dogłębnego i wyczerpującego postepowania wyjaśniającego,
- - naruszenie art. 7 i 8 w zw. z art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, przez nierozpoznanie sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w sposób wyczerpujący i wszechstronny.
W uzasadnieniu podniósł, że postanowienie jest błędne i zostało wydane przedwcześnie. Nie kwestionuje faktu doręczenia decyzji stanowiącej podstawę wydania tytułu wykonawczego, a jedynie prawidłowość jej sporządzenia. Decyzja, która nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 107 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego nie może stanowić podstawy egzekucji. Ponadto zwrócił uwagę na to, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2014 r., [...] wskazało, że przed Kolegium toczyło się postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy T. z dnia [...] maja 2009 r. w sprawie zmiany wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2009 r., i że postępowanie zakończyło się odmową wszczęcia postepowania z uwagi na to, że w obrocie prawnym nie było decyzji z dnia [...] maja 2009 r. Ustalenia dokonane w tamtym postępowaniu prowadzą, w jego ocenie, do stwierdzenia, że skoro w aktach sprawy brak jest decyzji, to istnieją uzasadnione przypuszczenia, że decyzja nie została sporządzona w sposób prawidłowy, nie weszła do obrotu prawnego, a tym samym nie mogła stanowić podstawy do wydania tytułu wykonawczego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje
Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.). Zakres kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., z którego wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do treści art. 135 P.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.
Przedmiotem kontroli jest postanowienie w sprawie nieuwzględnienia zarzutów przeciwegzekucyjnych.
Zgodnie z art. art.33 §1ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji: podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być:
- 1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku;
- 2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej;
- 3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4;
- 4) błąd co do osoby zobowiązanego;
- 5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym;
- 6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego;
- 7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1;
- 8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego;
- 9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny;
- 10) niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27, a w zagranicznym tytule wykonawczym - wymogów określonych w art. 102 ustawy o wzajemnej pomocy.
Skarżący jako zarzut przeciwegzekucyjny wskazał nieistnienie obowiązku podatkowego oraz niespełnienia wymogów określonych w art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Nieistnienie obowiązku Skarżący uzasadniał w toku postępowania administracyjnego- niedoręczeniem decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, na etapie skargi do Sądu -wyłącznie faktem jej nieprawidłowego sporządzenia.
Słusznie organy oceniły powyższy zarzut za nieuzasadniony.
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, wystarczającego do oceny powyższego zarzutu wynika, że decyzja stanowiąca tytuł wykonawczy z dnia [...] maja 2009 r., [...] została Skarżącemu doręczona w dniu 26 maja 2009 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że odebrał ją ojciec Skarżącego –co odpowiada regułom doręczenia zastępczego, o których mowa w art. art. 43 Kodeksu postepowania administracyjnego.
W ocenie Sądu nieuzasadniony jest zarzut nieprawidłowości sporządzenia decyzji.
Znajdująca się w aktach sprawy decyzja odpowiada wymogom formalnym określonym w art. 107 Kodeksu postepowania administracyjnego i brak jest podstaw do tego, aby przyjąć, że decyzja doręczona Skarżącemu w dniu 26 maja 2009 r. nie spełniała tych wymagań.
Decyzja zawiera:
- - oznaczenie organu administracji publicznej - Wójt Gminy T.,
- - datę wydania – 22 maja 2009 r.,
- - oznaczenie stron – J. P.,
- - powołanie podstawy prawnej – art. 207, 210 i 254 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.; dalej: Ordynacja podatkowa), art. 1, 3 4, 5 ust. 1, 6, 6a, 6c, 12 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz.U. z 2006 r., Nr 136, poz. 969), art. 1, art. 2 ust. 1, art. 3, art. 4 ust. 1 i 4, art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym (Dz.U. Nr 200, poz. 1682 ze zm.), art. 20a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w zw. z uchwałą Nr XI/84/07 Rady Gminy T. z dnia 23 listopada 2007 r. w sprawie uchwalenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na 2008 r. (Dz.Urz. Woj. Podkarpackiego Nr 99, poz. 2464z dnia 15 grudnia 2008 r.), uchwała Nr XX/200/08 Rady Gminy T. z dnia 21 listopada 2008 r. w sprawie obniżenia ceny skupu 1q żyta przyjmowanej jako podstawa obliczania podatku rolnego na obszarze Gminy T. w 2009 r. (Dz.Urz. Woj. Podkarpackiego Nr 99, poz. 2462 z dnia 15 grudnia 2008 r.), uchwała Nr XX/201/08 Rady Gminy T. z dnia 21 listopada 2008 r. w sprawie obniżenia ceny sprzedaży drewna, przyjmowanej jako podstawa obliczenia podatku leśnego na obszarze Gminy T. w 2009 r.(Dz.Urz. Woj. Podkarpackiego Nr 99, poz. 2463 z dnia 15 grudnia 2008 r.),
- - uzasadnienie faktyczne i prawne,
- - pouczenie o środku zaskarżenia i sposobie jego wniesienia – odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Wójta Gminy T.,
- - podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji- M. M. Kierownik Referatu Podatków i opłat, działająca z upoważnienia Wójta.
Skarżący nie wykazał by doręczona mu decyzja nie spełniała powyższych wymogów. Wezwany w dniu 30 stycznia 2015 r. do przedłożenia oryginału decyzji z dnia [...] maja 2009 r., nr [...], która została doręczona w dniu 26 maja 2009 r. przesłał kserokopię z wskazaniem, że oryginał pozostaje do wglądu u niego. Na powyższym egzemplarzu brak jest podpisu osoby wydającej decyzję, w czym Skarżący upatruje nieprawidłowość jej sporządzenia.
W ocenie Sądu organy prawidłowo przyjęły, że Skarżący nie uprawdopodobnił, że przesłany przez niego dokument stanowi kserokopię doręczonej mu w dniu 26 maja 2009 r. decyzji.
Prawidłowo organy wskazują, że w dniu 27 maja 2013 r. Skarżący zwrócił się osobiście do organu o wyjaśnienie jakie zaległości figurują na koncie 80354 (K. J. i współwłaściciele) oraz na koncie 80024 (P. J. – syn) oraz o wydrukowanie decyzji podatkowych dotyczących tych kont, ponieważ oryginały tych decyzji zaginęły. Jak wynika z akt sprawy wydruki zostały wydane.(akta administracyjne
- k. 10).
Z powyższego organy wyciągnęły prawidłowe w ocenie Sądu wnioski, że dokument którym dysponuje Skarżący, to otrzymany przez niego w dniu 27 maja 2013 wydruk komputerowy, a nie doręczona w dniu 26 maja 2009 r. decyzja, którą jak sam przyznał- zgubił.
Niesłuszne są również obawy Skarżącego odnośnie do nieistnienia obowiązku podatkowego z uwagi na toczące się postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej wysokość zobowiązania.
Jak wyjaśnił ostatecznie organ, postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności dotyczyło nakazu płatniczego z innej nieruchomości. Decyzja stanowiąca podstawę wydania tytułu wykonawczego w niniejszej sprawie, jest ostateczna i nie została wzruszona w trybie nadzwyczajnym.
Sąd nie zgadza się również z podnoszonymi zarzutami dotyczącymi niespełnienia wymogów tytułu wykonawczego, o których mowa w art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, których Skarżący nie sprecyzował.
Znajdujący się w aktach sprawy tytuł wykonawczy nr 38/205/2011 i wprowadzone zmiany w stanie wymagalności odpowiadają wszystkim wymogom określonym w wyżej powołanym przepisie:
- - oznaczenie wierzyciela- Wójt Gminy T.,
- - wskazanie imienia nazwiska i adresu zobowiązanego- P. J.,
- - treść podlegającego egzekucji obowiązku- łączne zobowiązanie pieniężne,
- - podstawa prawna tego obowiązku ustawa o podatkach i opłatach lokalnych, ustawa o podatku rolnym,
- - wysokość- 7.229,00 zł – III kwartał 2009 r., 7230 zł IV kwartał 2009 r.,
- - termin od którego nalicza się odsetki 16 września 2009 r.
- - podstawę prawną egzekucji - decyzja z dnia [...] maja 2009 r., nr [...],
- - datę wystawienia tytułu, podpis, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela,
- - pouczenie o przysługującym prawie do złożenia zarzutów,
- - klauzul...ę o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej,
- - wskazanie środków egzekucyjnych – z rachunku bankowego
- - datę doręczenie upomnienia – 26 maja 2010 r.
Mając to wszystko na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 P.p.s.a.