Uzasadnienie
A. I. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargi na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2014r. nr [...],[...],[...], utrzymujące w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] marca 2014r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za październik i listopad 2010r. oraz sierpień 2011r. w kwotach odpowiednio: 11.005,00zł, 32.924,00zł i 9.110,00zł.
W skargach na powyższe decyzje skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji, podnosząc, że ich wykonanie może spowodować niepowetowane szkody dla strony oraz że nie posiada obecnie środków finansowych na pokrycie należności objętych decyzjami.
Postanowieniami z dnia 9 lutego 2016r. Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji, stwierdzając, że skarżący nie uprawdopodobnił istnienia ustawowych przesłanek wstrzymania, a swych twierdzeń nie poparł żadnymi dokumentami źródłowymi obrazującymi jego sytuację finansową, które pozwoliłyby Sądowi na merytoryczną ocenę wniosku.
Następnie postanowieniem z dnia 26 marca 2015r. Sąd zawiesił postępowanie sądowe na zgodny wniosek stron.
W pismach procesowych z dnia 21 września 2015r. skarżący ponownie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji, podnosząc, że skargi na przedmiotowe decyzje zostały skutecznie złożone do WSA w Rzeszowie, który zawiesił postępowanie w sprawie. Ponadto skarżący wskazał, że wszczęto egzekucję należności objętych zaskarżonymi decyzjami i dalsze jej prowadzenie może doprowadzić do niepowetowanych strat w działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. Przy czym uprawdopodobnienie okoliczności nie oznacza gołosłownego stwierdzenia przez wnioskodawcę, że dana okoliczności istnieje - twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte odpowiednimi dokumentami (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 września 2014r., sygn. akt II FZ 1419/14, LEX nr 1530225 oraz z 3 lipca 2014r., sygn. akt I FZ 197/1, LEX nr 1494648).
Stosownie do art. 61 § 4 P.p.s.a., postanowienia w sprawie wstrzymania aktu sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.
Warunkiem zmiany lub uchylenia postanowienia w przedmiocie wstrzymania jest zmiana okoliczności, które warunkowały jego podjęcie. Strona występująca o zmianę takiego postanowienia, obowiązana jest wykazać zmianę okoliczności, która czyni zasadnym jej wniosek (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 czerwca 2008 r., II OZ 569/08 oraz z dnia 28 października 2004r., I SA 1238/03 dost. CBOSA).
W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał zmiany okoliczności, która uzasadniałaby zmianę postanowień odmawiających wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji.
Uzasadniając wniosek o wstrzymanie skarżący podniósł, że złożył skutecznie skargi do Sądu, który zawiesił postępowanie w sprawie oraz że wszczęto egzekucję należności objętych zaskarżonymi decyzjami, która może doprowadzić do niepowetowanych strat w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Do wniosku skarżący dołączył zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego.
Z twierdzeń skarżącego wynika, że w istocie wystąpiła zmiana okoliczności w postaci wszczęcia egzekucji, jednakże – w ocenie Sądu – zmiana ta nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. Tak samo jak w poprzednio złożonych wnioskach o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji, skarżący nie poparł swych twierdzeń stosownymi dokumentami źródłowymi, obrazującymi w szczególności jego sytuację finansową oraz majątkową. Poza ogólnikowym stwierdzeniem o wszczęciu egzekucji i możliwości powstania niepowetowanych strat w działalności gospodarczej, skarżący nie wskazał na konkretne zagrożenia płynące z wykonania decyzji i nie przedstawił odpowiednich dokumentów, które pozwoliłyby Sądowi na merytoryczną ocenę wniosku.
Natomiast sama, akcentowana przez skarżącego, okoliczność zawieszenia przez Sąd postępowania w niniejszej sprawie (na zgodny wniosek stron tj. zgodnie z wolą skarżącego), nie stanowi przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a tego skarżący nie uczynił.
Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 4 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.