Uzasadnienie
S] W] i E] W] wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] września 2010 r., Nr [...] w przedmiocie określenia w prawidłowej wysokości podatku od towarów u usług.
Z uwagi na to, że skarga nie została opłacona, Przewodniczący wezwał skarżących do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skierowano do każdego ze skarżących osobno, równocześnie wskazując, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia. E. W. powyższe wezwanie odebrał w dniu 23 listopada 2010 r. natomiast wezwanie kierowane do S. W., wobec niemożności doręczenia, złożono w placówce pocztowej na okres czternastu dni zawiadamiając jednocześnie adresata o możliwości jej odbioru w placówce pocztowej. W dniu 3 grudnia 2010 r. zamieszczono na przesyłce adnotację " nie podjęto w terminie".
Wyznaczony termin upłynął bezskutecznie wobec E. W. w dniu 30 listopada 2010 r. a wobec S. W. w dniu 8 grudnia 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis od niniejszej skargi ma charakter wpisu stosunkowego ustalanego w oparciu o § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., (Nr 221, poz. 2192) i wynosi 329 zł.
Brak wpisu uniemożliwia sądowi podjęcie jakiejkolwiek czynności. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, jak brzmi dalsza część przepisu, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, w przypadku gdy pismem jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia – art. 220 § 3 P.p.s.a.
Przewodniczący wezwał skarżących o uiszczenie wpisu w sposób przewidziany wyżej wymienionym przepisem. E. W. powyższe wezwanie odebrał w dniu 23 listopada 2010 r. a wyznaczony mu termin upłynął bezskutecznie w dniu 30 listopada 2010 r.
Wobec S. W. należało przyjąć, zgodnie z art. 73 § 4 P.p.s.a., że doręczenie zostało dokonane w dniu 1 grudnia 2010 r.
Zgodnie z § 1 art. 73 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2.
Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 P.p.s.a.).
W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 P.p.s.a.).
Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 P.p.s.a.).
Skoro próba doręczenia przesyłki S. W. w dniu 17 listopada 2010 r. nie powiodła się, to wobec prawidłowego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej i powtórnego awiza w dniu 25 listopada 2010 r. należało przyjąć zgodnie z art. 73 § 4 P.p.s.a., że doręczenie wobec S. W. nastąpiło z upływem ostatniego dnia, czternastodniowego okresu tj., jak już wcześniej wspomniano, w dniu 1 grudnia 2010r. Zatem w stosunku do S. W. siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upłynął w dniu 8 grudnia 2010 r.
W związku z tym, że żadne ze skarżących nie uzupełniło w wyznaczonym do tego terminie braków skargi Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanego wyżej art. 220 § 3 P.p.s.a.