Uzasadnienie
Prawomocnym wyrokiem z dnia 14 lutego 2008 r., sygn. I SA/Rz 784/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta M.. W pkt 3 tego samego wyroku Sąd zasądził na rzecz adwokata T. L. kwotę 240 zł., tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnik skarżącego wnioskiem z dnia 19 lutego 2008 zwrócił się z wnioskiem o uzupełnienie wyroku, w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach, poprzez dodanie rozstrzygnięcia o zasądzeniu zwrotu kwoty podatku od towarów i usług – należnej od wynagrodzenia pełnomocnika.
Jak stanowi art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako P.p.s.a./ strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten w § 2 precyzuje, że wniosek o uzupełnienie wyroku, co do zwrotu kosztów, sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym, natomiast zgodnie z § 3 art. 157 P.p.s.a orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów.
Z art. 29 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. o adwokaturze (Dz. U. Nr. 16, poz. 124 ze zm.) wynika obowiązek ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Szczegółowe zasady ponoszenia tych kosztów reguluje Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm., powoływane dalej jako: Rozporządzenie). Wyżej wymienionym wyrokiem Sąd, mając na uwadze treść § 18 ust. 1 pkt c Rozporządzenia zasądził na rzecz adwokata T. L. kwotę 240 zł., tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jednakże § 2 ust. 3 Rozporządzenia stanowi, iż w sprawach w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, iż wniosek pełnomocnika jest zasadny, Sąd bowiem nie zasądził na jego rzecz kwoty odpowiadającej wysokości podatku od towarów i usług od przyznanego zwrotu kosztów, pomimo, że obowiązek taki wynika z przepisów prawa.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji.