Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 września 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę E. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2009r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania.
Po doręczeniu powyższego postanowienia skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu oświadczając przy tym, iż nie posiada dostatecznych środków finansowych do poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania.
W złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF dodatkowo podał, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną. Żona skarżącego otrzymuję emeryturę w wysokości 600zł (brutto) miesięcznie zaś skarżący w wysokości 1050zł (brutto) miesięcznie. Ponadto skarżący wymienił liczne schorzenia na jakie choruje. Dodał także, że jego żona jest osobą obłożnie chorą i wymaga stałej opieki.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 245 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z powołanych przepisów wynika, że instytucja prawa pomocy stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie są w stanie ponieść kosztów sądowych oraz uiścić wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Wskazana konstrukcja cytowanych przepisów oznacza jednak, że prawo pomocy ma charakter wyjątkowy, a korzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w ciężkiej sytuacji finansowej.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym wynika, że sytuacja skarżącego jest rzeczywiście trudna. Skarżący wraz z żoną utrzymują się jedynie z niewielkich emerytur. Cierpią oni na liczne schorzenia z tytułu czego ponoszą znaczne wydatki.
Tym samym należy uznać, że E. K. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co czyni zasadnym jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 oraz art. 245 § 1 i § 2, art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.