Uzasadnienie
H.L. wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję opisaną w sentencji, wniosła na formularzu PPF o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek umotywowała pobieraniem niskiego świadczenia emerytalnego (591 zł), co powoduje, że nie może zaspokoić podstawowych potrzeb - w tym - związanych z kosztami leczenia, zakupem żywności, środkami czystości. Mieszka w trudnych warunkach, lokal mieszkalny wymaga generalnego remontu.
Na wezwanie o dodatkowe oświadczenie o stanie majątkowym i możliwościach płatniczych, skierowane w ramach uzupełniającego postępowania wyjaśniającego, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)- zwanej dalej P.p.s.a., skarżąca nie odpowiedziała.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:
Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zarówno o zwolnienie jej od kosztów sądowych i o ustanowienie pełnomocnika- radcy prawnego.
Art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. warunkuje przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w takim zakresie od wykazania przez nią, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Rozstrzygnięcie będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę, która w takiej sytuacji powinna przedstawić argumentację potwierdzającą całkowitą niezdolność do wygospodarowania środków na pokrycie tych kosztów, być aktywną w zakresie wskazywania dowodów na poparcie twierdzenia, iż pozostaje w sytuacji na jaką się powołuje. Takie rozumienie powołanego przepisu znalazło akceptację również w orzecznictwie (np. postanowienie NSA z 5 stycznia 2005 r., OZ944/04, niepubl.)
W niniejszej sprawie skarżąca nie przedłożyła żadnych środków dowodowych na poparcie twierdzeń o swojej złej sytuacji finansowej, dlatego rozpoznający wniosek referendarz sądowy, zmierzając do wyjaśnienia możliwości płatniczych skarżącej, wezwał ją w trybie art. 255 P.p.s.a. do uzupełnienia wniosku i udokumentowania wysokości emerytury, przedłożenia wyciągów ze wszystkich posiadanych rachunków bankowych z ostatnich trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o prawo pomocy, do podania wielkości wydatkowanych kwot pieniężnych związanych z kosztami codziennego utrzymania oraz informacji o ewentualnych dodatkach, zapomogach, pomocy w utrzymaniu od osób trzecich itp., udokumentowanych informacji o ewentualnych zobowiązaniach kredytowych lub wierzytelnościach. Skarżąca nie wypełniła wezwania. W takiej sytuacji samo twierdzenie o złej sytuacji materialnej nie daje podstaw do przyznania prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie, ponieważ jest nazbyt ogólnikowe i nie może zostać zweryfikowane.
Konkludując, skoro skarżąca nie wykazała zasadności swojego wniosku należało, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzec jak w sentencji.