Uzasadnienie
JL wystąpił ze skargą na opisaną w sentencji decyzję. Uczestnikiem postępowania jest współnabywca pojazdu – NS, którego miejsca pobytu nie ustalono. Z tego powodu postanowieniem z dnia 28 marca 2018 r. ustanowiono dla niego, jako osoby, której miejsce pobytu nie jest znane, kuratora w osobie adwokat ASZ. Odrębnym postanowieniem z dnia 28 marca 2018 r. Sąd ustalił zaliczkę na poczet wynagrodzenia kuratora w kwocie 295,20 zł i zobowiązał do jej wpłaty skarżącego. Kwota ta została uregulowana przez JL w kasie Sądu w dniu 14 maja 2018 r.
W dniu 15 maja 2018 r. odbyła się rozprawa, na którą stawił się upoważniony przez adwokat ASZ aplikant adwokacki JK. Do protokołu zgłoszono wniosek o przyznanie kuratorowi wynagrodzenia.
Mając na względzie powyższe okoliczności rozpoznawany wniosek należało uwzględnić. Kuratora ustanowiono w związku z koniecznością doręczenia uczestnikowi skargi i zapewnienia mu reprezentacji w postępowaniu sądowym, z czego ustanowiona osoba się wywiązała. Przysługuje jej zatem z tego tytułu wynagrodzenie, które pokrywa się z zaliczki na wydatki wpłaconej przez osobę, o której mowa w przepisach art. 237 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) dalej określanej skrótem "p.p.s.a.". Z uwagi na to, że o tej części kosztów sądowych nie orzeczono na rozprawie, konieczne stało się wydanie orzeczenia w tym zakresie na posiedzeniu niejawnym, stosownie do art. 224 w zw. z art. 211 i art. 213 pkt 1 p.p.s.a.
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określa zasad ustalania wynagrodzenia kuratora procesowego, pozostawiając tę kwestię w gestii wojewódzkiego sądu administracyjnego. Dlatego Sąd, na zasadzie analogii do przepisów § 1 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz. U. poz. 1476), ustalił je w wysokości zaliczki określonej w postanowieniu z dnia 28 marca 2018 r. w oparciu o przepisy § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) i § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714 ze zm.). Złożyła się na nie opłata w kwocie 240 zł oraz należny podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 obliczony według stawki wynoszącej 23 %.