Uzasadnienie
Skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie dla niego zawodowego pełnomocnika, w osobie adwokata. W związku z tym złożył, na urzędowym formularzu PPF, oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, zgodnie z którym pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i pełnoletnim synem. Źródłem utrzymania wszystkich wspólnie gospodarujących osób jest pobierane przez skarżącego świadczenie chorobowe/rehabilitacyjne w wysokości 800 zł miesięcznie oraz wynagrodzenie za pracę jego żony w kwocie 1 200 zł. Syn skarżącego jest bowiem osobą bezrobotną, pozostającą na utrzymaniu rodziców.
Składając dodatkowe oświadczenie majątkowe skarżący wyjaśnił, że 20 stycznia 2015 r. zlikwidował prowadzoną działalność gospodarczą, a jego małżonka, w związku z chorobą, przebywa na zwolnieniu lekarskim, pobierając zasiłek chorobowy.
Jeżeli chodzi o sumę ponoszonych wydatków, to skarżący oszacował je na kwotę ok 2 600 zł, wśród których znaczącą pozycję zajmują koszty leczenia. Wyjaśnił jednocześnie, że deficyt pomiędzy tą kwotą a wysokością uzyskiwanych dochodów uzupełnia dzięki pożyczkom oraz wsparciu osób trzecich.
Składając oświadczenie co do posiadanego majątku skarżący wymienił jedynie dom o pow. 146 m2, który w połowie użytkowany jest przez jego córkę wraz z rodziną, a także nieruchomość rolną o pow. 1,6 ha.
Skarżący w niniejszej sprawie z mocy ustawy jest zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, co wynika z art. 239 pkt 1 e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270, ze zm. zwanej dalej: P.p.s.a.), który stanowi, że nie mają obowiązku uiszczenie kosztów sądowych strony skarżące działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W związku z faktem, że skarżący korzysta z mocy ustawy ze zwolnienia od kosztów sądowych, jego wniosek w tym zakresie jest bezprzedmiotowy. Rozpoznaniu podlega więc jedynie wniosek o ustanowienie adwokata.
Mając na uwadze sytuację materialną skarżącego, niski poziom uzyskiwanych dochodów w jego gospodarstwie domowym, przy wydatkach pochłaniających całe te środki, należy stwierdzić, że jego wniosek o przyznanie prawa pomocy jest w pełni zasadny. W związku z tym ustanowiono dla niego adwokata, co zgodnie z art. 245 § 3 P.p.s.a. odpowiada przyznaniu prawa pomocy w zakresie częściowym, w rozumieniu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.