Uzasadnienie
Skarżąca Spółka skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na opisany w sentencji postanowienia wynik kontroli celno-skarbowej sporządzony w trybie przepisów ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, przeprowadzonej w Spółce przez Naczelnika [.] Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie, zawarty w dokumencie z dnia [.]listopada 2020 r. Skarga została przekazana do tut. Sądu przez Naczelnika []. Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie, wraz z wnioskiem o jej odrzucenie.
Otrzymanej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie nie jest jednak władny rozpoznać, z uwagi na brak zachowania właściwości miejscowej przy określaniu przez skarżącego sądu, do którego została skierowana.
Rozpoznanie przez sąd administracyjny skarg następuje na zasadach określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej zwanej: Ppsa). W myśl art. 13 § 2 Ppsa, do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Przepisy określające inną właściwość miejscową sądu administracyjnego zawarte są w rozporządzeniach Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, wydanych na podstawie art. 13 § 3 Ppsa. Nie ma jednak wśród nich regulacji, do których nawiązuje skarga Spółki.
W świetle powyższego konieczne stało się stwierdzenie niewłaściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie do rozpoznania skargi Spółki i jej przekazania do sądu właściwego ze względu na siedzibę organu, którego działalność została zaskarżona, tj. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, stosownie do art. 59 § 1 Ppsa i § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652).