Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. I SA/Rz 802/08, Sąd odrzucił skargę o wznowienie postępowania, zakończonego postanowieniem z dnia 27 października 2008 r., w przedmiocie odrzucenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia (...) sierpnia 2008 r., Nr (...). Przedmiotowe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 grudnia 2008r. J. A., nawiązując do treści uzasadnienia postanowienia z 18 grudnia 2008 r., w piśmie procesowym z dnia 19 stycznia 2009 r., nadanym na adres Sądu w dniu 21 stycznia 2009 r., zwrócił się ponownie o wznowienie postępowania, przytaczając argumenty przemawiające za zasadnością tego żądania. W szczególności zaznaczył, iż uchybienie terminu do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej było nieznaczne, w związku z czym wniósł o jej merytoryczne rozpoznanie. Zarządzeniem z dna 26 stycznia 2009 r. skarżący został wezwany do sprecyzowania, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, czy pismo z dnia 19 stycznia 2009 r. stanowi skargę kasacyjną od postanowienia Sądu z 18 grudnia 2008 r., czy też jest kolejną skargą o wznowienie postępowania. Skarżący nie ustosunkował się jednak do przedmiotowego wezwania.
Mając na uwadze treść przedmiotowego pisma procesowego, jak również fakt, iż zostało ono wniesione w ustawowym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, o którym skarżący został należycie pouczony Sąd przyjął, iż pismo to stanowi skargę kasacyjną od postanowienia z 18 grudnia 2008 r.
Zgodnie z przepisem art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a./, od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Żaden przepis P.p.s.a nie przewiduje jednak odstępstwa od powyższej reguły, w przypadku postanowień o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, poprzez wprowadzenie innego środka odwoławczego od tego rodzaju orzeczeń.
W myśl art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z wyjątkiem wynikającym z § 2, nie mającym zastosowania w niniejszej sprawie. Na mocy § 3 powołanego przepisu w sprawach obowiązków podatkowych skarga kasacyjna może być wniesiona również przez doradcę podatkowego. Pod pojęciem "sporządzenie skargi" należy rozumieć jej napisanie i podpisanie, z wymienieniem podmiotu, który skargę sporządził. (Jan Paweł Tarno, Komentarz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Lexis Nexis, Warszawa 2004 str. 249).
Niesporządzenie skargi przez jedną z osób wskazanych w art. 175 P.p.s.a. jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 P.p.s.a., co skutkuje koniecznością odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. (postanowienie NSA z 19 października 2004 r., FZ 308/04, niepubl).
W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżącego, tj. osobę nieuprawnioną w rozumieniu art. 175 P.p.s.a. i dlatego, na mocy przepisu art. 178 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, która jest niedopuszczalna, Sąd orzekł jak w sentencji - o odrzuceniu skargi kasacyjnej.