Uzasadnienie
Skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie go od wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie. Ze złożonego przez niego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że prowadzi on jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymując się z zasiłku chorobowego, wynoszącego 5 520 zł miesięcznie.
Jak wynika ze złożonego oświadczenia skarżący nie dysponuje żadnym majątkiem, poza oszczędnościami w kwocie 800 zł.
Jeżeli chodzi o ponoszone wydatki, to w tym zakresie skarżący wymienił następujące pozycje: spłaty kredytów, odpowiednio 1 200 i 1 600 zł miesięcznie, opłaty za media - 300 zł miesięcznie, koszty leczenia i rehabilitacji – 500 zł miesięcznie, ubezpieczenie na życie – 150 miesięcznie, zakup odzieży – 250 zł miesięcznie, zakup żywności – 1 500 zł miesięcznie.
W uzasadnieniu wniosku skarżący zaznaczył, że jest osobą bezrobotną. Co prawda pobiera zasiłek chorobowy, jednakże w związku z leczeniem i rehabilitacja ponosi duże wydatki, w związku z czym jest zmuszony zwrócić się o przyznanie mu prawa pomocy.
Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 11 października 2016 r., wynosi 500 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do przyznania skarżącemu prawa pomocy, gdyż wysokość jego miesięcznych dochodów (5 520 zł) wielokrotnie przekracza kwotę wpisu od skargi (500 zł), zwolnienia od którego skarżący się domaga. Dodatkowo skarżący dysponuje oszczędnościami, w których wpis ten również znajduje pokrycie.
Argumentem za uwzględnieniem jego wniosku nie może być fakt ponoszenia przez niego kosztów leczenia i rehabilitacji, gdyż wysokość wydatków z tego tytułu określił on na kwotę 500 zł miesięcznie, co nie stanowi nawet 10 % osiąganych przez niego dochodów.
Podobnie brak jest podstaw do zwolnienia skarżącego od wpisu od skargi z uwagi na ponoszone przez niego koszty spłaty kredytów, gdyż zobowiązania te nie korzystają z pierwszeństwa zaspokojenia przed należnościami o charakterze publicznoprawnym, do których zaliczają się między innymi koszty sądowe.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.