Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2016 r., sygn. I SA/Rz 81/16, Sąd oddalił skargi R. S. na decyzje Dyrektora Oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, z dnia (...) listopada 2015 r. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego 4 maja 2016r.
Reprezentujący skarżącego pełnomocnik z urzędu - radca prawny G. S., w dniu 3 czerwca 2016 r. przedłożył w Sądzie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jednocześnie wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej (w postaci sporządzenia opinii), która nie została opłacona.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej: P.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku radców prawnych kwestię wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej z urzędu reguluje rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015r., poz. 1805, zwane dalej rozporządzeniem).
Zgodnie z § 2 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego.
W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy.
Opłata maksymalna w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w sprawie, w której przedmiotem sporu nie jest należność pieniężna oraz nie należy ona do właściwości Urzędu Patentowego wynosi w I instancji, w myśl § 21 ust. 1 pkt 1 c rozporządzenia, 480 zł. Zgodnie zaś z § 21 ust. 1 pkt 2 b rozporządzenia, w postepowaniu w drugiej instancji, opłata ta (opłata maksymalna) wynosi - za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.
W niniejszych sprawach opłata maksymalna wynosi w obu przypadkach, w postępowaniu przed sądem I instancji 480 zł, a w postępowaniu prowadzonym w ramach II instancji 50 % tej kwoty – czyli 240 zł, gdyż skarżącego w obu instancjach reprezentował ten sam pełnomocnik.
Tak wyliczona opłata maksymalna stanowi podstawę wyliczenia należnej opłaty, która zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, wynosi ½ jej wysokości, a więc, w niniejszym przypadku, po 120 zł.
W myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług, wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Tak więc wysokość opłaty w przedmiotowych sprawach została powiększona o kwotę należnego podatku od towarów i usług, wyliczonego według stawki 23 %, czyli o 27,60 zł.
W związku z powyższym, w każdej z dwóch połączonych spraw wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi, razem z podatkiem od towarów i usług, po 147,60 zł. Łącznie więc przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 295,20 zł, obejmującej podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 zł.