Uzasadnienie
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie, postanowieniami z dnia 9 maja 2012 r., sygn. I SA/Rz 812/11 i 13 czerwca 2012 r., sygn. I SA/Rz 388/12, zwolnił skarżącego J. K. z kosztów sądowych i ustanowił dla niego adwokata w sprawach o wyżej wymienionych sygnaturach, a dotyczących skarg na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którymi to decyzjami SKO uchyliło rozstrzygnięcia organu I instancji, w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości za 2012 r.
Postanowieniami z 7 września 2012 r., sygn. I SA/Rz 720/12 i I SA/Rz 721/12, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zwolnił skarżącego J. K. od kosztów sądowych i ustanowił dla niego adwokata w sprawach o wyżej wymienionych sygnaturach, dotyczących skarg na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu, którymi to decyzjami SKO utrzymało rozstrzygnięcia organu I instancji, w przedmiocie ustalenia skarżącemu w podatku od nieruchomości za 2011 i 2012 r., w wysokości odpowiednio: 345 zł i 366 zł.
Pełnomocnikiem skarżącego we wszystkich sprawach został wyznaczony adwokat D. L..
Na rozprawie w dniu 20 września 2012 r. wszystkie wyżej wymienione skargi zostały połączone do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia, a pełnomocnik złożył wniosek o zasądzenie wynagrodzenia za udzieloną z urzędu pomoc prawną, która nie została opłacona.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów kwestię wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz.1348, ze zm., zwane dalej: rozporządzeniem).
Zgodnie z § 2 ust.1 rozporządzenia zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Z kolei § 2 ust. 2 rozporządzenia stanowi, że podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w ust. 1, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy.
W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynoszą w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6, natomiast w pozostałych sprawach 240 zł.
W związku z powyższym, w sprawach w których przedmiotem skargi były decyzje ustalające zobowiązania podatkowe w podatku od nieruchomości za 2011 i 2012 r. przyznano adwokatowi wynagrodzenie wynoszące po 60 zł w każdej ze spraw (na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 a i § 6 pkt 1 rozporządzenia), gdyż wartość przedmiotów zaskarżenia w tych sprawach wynosiła 345 i 366 zł. W sprawach których przedmiotem zaskarżenia były decyzje uchylające rozstrzygnięcia organu I instancji przyznano adwokatowi kwoty po 240 zł, a to z uwagi na brzmienie § 18 ust. 1 pkt 1 c rozporządzenia.
Przyznane adwokatowi wynagrodzenie zostało, na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia, powiększone w każdym przypadku o kwotę podatku od towarów i usług, liczoną według stawki 23 %.
Mając na uwadze powyższe przyznano adwokatowi D. L. łącznie kwotę 600 zł, powiększona o należny podatek od towarów i usług w wysokości 138 zł.